ترجمهٔ نهایی الحمد للّه

ضمن تشکر از بزرگوارانی که با همفکری و مشارکت خود در این طرح به ارتقای نتیجهٔ آن کمک کردند، جمع‌بندی نظرات دربارهٔ ترجمهٔ دقیق و گویای دومین آیه از سورهٔ حمد (که ۶ بار عیناً در قرآن تکرار شده است) این‌گونه اعلام می‌شود:

الْحَمدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمین ﴿۲﴾
همهٔ سپاس‌‌ها و ستایش‌ها از آنِ خداست، خداوندگار جهانیان.

توضیحاتی دربارهٔ این انتخاب:

الف و لام در «الحمد» بر استغراق و عموم دلالت دارد؛ لذا از تعبیر «همه» استفاده شد تا مشخص شود هر تعریف و تشکری در واقع به خدا باز می‌گردد.
مادهٔ «حمد» جامع معنای «مدح» و «شکر» است، لذا سپاس و ستایش در کنار هم ذکر شد.
ترجمهٔ مشهور واژهٔ «ربّ» به «پروردگار» بر این مبناست که تصور می‌شود این کلمه از ریشهٔ «ربو» به‌معنی پرورش است، در حالی که اصل آن «ربب» به‌معنای مالکیت و صاحب‌اختیاری است. لذا باید آن را به «خداوندگار» یا «صاحب‌اختیار» که معادل این مفهوم در فارسی است ترجمه کرد.
از آنجا که کتب لغت معمولاً «عالَم» را به‌معنای دسته‌ای مشترک از مخلوقات و آنچه قابل فهم و اشاره است دانسته‌اند، جمع آن به‌صورت «عوالم» به‌معنای انواع مخلوقات یعنی «جهان‌ها» خواهد بود؛ ولی وقتی به‌صورت جمع سالم «العالمین» که مخصوص افراد دارای درک و عقل است به‌کار رود، باید آن را «جهانیان» ترجمه کرد.

#ترجمه_گروهی_قرآن ۲

@hamidhossaini