ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۵۸ تا ۶۲ سورهٔ آل‌عمران
ذَلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ ﴿۵۸﴾
آن را که از نشانه‌ها و یادنامهٔ قطعیت‌یافته است بر تو تلاوت می‌کنیم.
«ذلک» به‌معنای «آن» و برای اشاره به دور یا موضوعی باعظمت است.
توضیح معنای «تلاوت» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۴ سورهٔ بقره گذشت.
آنچه اغلب مترجمان به‌عنوان معنای آیه ذکر کرده‌اند، ترجمهٔ عبارت «هذا ما نتلوه ...» است و با تعبیر آیه منطبق نیست. تعبیر این آیه شبیه «ذلکم فذوقوه» در آیهٔ ۴۴ سورهٔ انفال است که باید «آن را بچشید» ترجمه شود.
در ترجمهٔ آیهٔ ۷ همین سوره معنای مادهٔ «حکم» توضیح داده شد. به‌نظر می‌رسد هر جا واژهٔ «حکیم» در وصف موضوعات و نه افراد به‌کار رفته باشد، به‌معنی «قطعیت‌یافته» است.
اگرچه منظور از «الذکر» در اینجا قرآن است، ولی این واژه لزوماً به‌معنی کتاب خاصی نیست و دربارهٔ دیگر کتب آسمانی نیز به‌کار رفته است. بنا بر این نباید آن را «قرآن» ترجمه کنیم.
إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ﴿۵۹﴾
به‌راستی داستان عیسی نزد خدا همچون جریان آدم است که او را از خاک آفرید و به او گفت: «باش» و می‌باشد.
توضیح مربوط به ترجمهٔ «مَثَل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ﴿۶۰﴾
همهٔ حقایق از جانب خداوندگار توست؛ پس مبادا از تردیدکنندگان باشی.
دلیل ترجمهٔ «الحق» به «همهٔ حقایق» در توضیح آیهٔ ۱۴۷ سورهٔ بقره گذشت.
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ ﴿۶۱﴾
اما اگر پس از آنچه به‌عنوان دانش برایت فراهم آمده است، کسی دربارهٔ آن با تو بحث کرد، بگو: «بیایید فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان و زنانتان و خودمان و خودتان را فرا بخوانیم، آن‌گاه زاری و دعا کنیم تا لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.»
توضیح معنای «حاجّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ بقره گذشت.
با توجه به بیانیه بودن «من» مفهوم آن با تعبیر «به‌عنوان» ترجمه شد.
توضیح معنای «ابن» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴ همین سوره گذشت.
«ابتهال» در اصل به‌معنی «خالی کردن خود از تعلقات» است و برای «دعای همراه با تضرّع» به‌کار می‌رود.
«لعنت» به‌معنی «دور کردن از خیر و رحمت» است و خودش در فارسی کاربرد دارد.
إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۶۲﴾
به‌راستی این، همان گزارش راست و درست است. و هیچ معبودی جز خدا نیست و به‌راستی خدا قطعاً همان عزتمند فرزانه است.
«قَصَص» به‌معنی «روایت و گزارش» است و نباید با «قِصَص» که جمع «قصه» است اشتباه شود.
توضیح معنای «اله» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۳ سورهٔ بقره گذشت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
ذَلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ ﴿۵۸﴾
آن را که از نشانه‌ها و یادنامهٔ قطعیت‌یافته است بر تو تلاوت می‌کنیم.
«ذلک» به‌معنای «آن» و برای اشاره به دور یا موضوعی باعظمت است.
توضیح معنای «تلاوت» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۴ سورهٔ بقره گذشت.
آنچه اغلب مترجمان به‌عنوان معنای آیه ذکر کرده‌اند، ترجمهٔ عبارت «هذا ما نتلوه ...» است و با تعبیر آیه منطبق نیست. تعبیر این آیه شبیه «ذلکم فذوقوه» در آیهٔ ۴۴ سورهٔ انفال است که باید «آن را بچشید» ترجمه شود.
در ترجمهٔ آیهٔ ۷ همین سوره معنای مادهٔ «حکم» توضیح داده شد. به‌نظر می‌رسد هر جا واژهٔ «حکیم» در وصف موضوعات و نه افراد به‌کار رفته باشد، به‌معنی «قطعیت‌یافته» است.
اگرچه منظور از «الذکر» در اینجا قرآن است، ولی این واژه لزوماً به‌معنی کتاب خاصی نیست و دربارهٔ دیگر کتب آسمانی نیز به‌کار رفته است. بنا بر این نباید آن را «قرآن» ترجمه کنیم.
إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ﴿۵۹﴾
به‌راستی داستان عیسی نزد خدا همچون جریان آدم است که او را از خاک آفرید و به او گفت: «باش» و می‌باشد.
توضیح مربوط به ترجمهٔ «مَثَل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ﴿۶۰﴾
همهٔ حقایق از جانب خداوندگار توست؛ پس مبادا از تردیدکنندگان باشی.
دلیل ترجمهٔ «الحق» به «همهٔ حقایق» در توضیح آیهٔ ۱۴۷ سورهٔ بقره گذشت.
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ ﴿۶۱﴾
اما اگر پس از آنچه به‌عنوان دانش برایت فراهم آمده است، کسی دربارهٔ آن با تو بحث کرد، بگو: «بیایید فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان و زنانتان و خودمان و خودتان را فرا بخوانیم، آن‌گاه زاری و دعا کنیم تا لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.»
توضیح معنای «حاجّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ بقره گذشت.
با توجه به بیانیه بودن «من» مفهوم آن با تعبیر «به‌عنوان» ترجمه شد.
توضیح معنای «ابن» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴ همین سوره گذشت.
«ابتهال» در اصل به‌معنی «خالی کردن خود از تعلقات» است و برای «دعای همراه با تضرّع» به‌کار می‌رود.
«لعنت» به‌معنی «دور کردن از خیر و رحمت» است و خودش در فارسی کاربرد دارد.
إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۶۲﴾
به‌راستی این، همان گزارش راست و درست است. و هیچ معبودی جز خدا نیست و به‌راستی خدا قطعاً همان عزتمند فرزانه است.
«قَصَص» به‌معنی «روایت و گزارش» است و نباید با «قِصَص» که جمع «قصه» است اشتباه شود.
توضیح معنای «اله» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۳ سورهٔ بقره گذشت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini