ترجمهٔ گروهی قرآن ۷. اعراف ۵۴

ترجمهٔ آیهٔ ۵۴ سورهٔ اعراف

إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ يُغْشِى ٱلَّيْلَ ٱلنَّهَارَ يَطْلُبُهُۥ حَثِيثًۭا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتٍۭ بِأَمْرِهِۦٓ ۗ أَلَا لَهُ ٱلْخَلْقُ وَٱلْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٥٤﴾

به‌راستی خداوندگار شما آن خدایی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر تخت فرمانروایی استیلا یافت؛ روز را با شب - که آن را مشتاقانه و با شتاب می‌جوید - می‌پوشاند و خورشید و ماه و ستارگان را در حالی که به فرمان او وا داشته شده‌اند، آفرید؛ آگاه باشید که آفرینش و فرمان از آن اوست؛ همواره پربرکت باد خدا، خداوندگار جهانیان.

توضیح ترجمه

  1. تعبیر «استوی علی» به‌معنی «قرار گرفتن همراه با تسلط کامل بر چیزی» است که به آن «استیلا یافتن» گفته می‌شود.
  2. همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۲۵۹ سورهٔ بقره و در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴۱ سورهٔ انعام بیان شد «عرش» به‌معنای «چیزی که بالای سر قرار گیرد» است و بر همین اساس بسته به سیاق برای «سقف» و نیز برای «تخت فرمانروایی» که معمولاً مرتفع و بالاتر از سطح افراد عادی ساخته می‌شود به‌کار می‌رود.
  3. «حثیثاً» به‌معنی «با حرص و شتاب» است.
  4. معنای «مسخرات» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۴ سورهٔ بقره توضیح داده شد. این واژه در این آیه حال است و باید بر همین اساس ترجمه شود.
  5. با توجه به اینکه «الشمس والقمر والنجوم» به «السماوات والأرض» عطف شده‌اند، فعل «آفرید» را باید برای آنها تکرار کرد تا مفهوم جمله واضح باشد.
  6. باب تفاعل در «تبارک» معنای «استمرار خیر و برکت» را بیان می‌کند.

یادداشت‌ها، مقاله‌ها و گفتارهایی که به این آیه استناد کرده‌اند

متن عربی: پروژهٔ تنزیل (رسم عثمانی)، مطابق مجوز آن.

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».