ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۴ سورهٔ بقره
إِنَّ فِى خَلْقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱخْتِلَٰفِ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱلْفُلْكِ ٱلَّتِى تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن مَّآءٍۢ فَأَحْيَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍۢ وَتَصْرِيفِ ٱلرِّيَٰحِ وَٱلسَّحَابِ ٱلْمُسَخَّرِ بَيْنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ لَءَايَٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿١٦٤﴾
به‌راستی که در آفرینش آسمان‌ها و زمین و پیاپی آمدن شب و روز و کشتی‌هایی که برای آنچه به مردم سود می‌رساند در دریا روان‌اند و آنچه خدا از آسمان فرو فرستاد یعنی آبی که زمین را پس از مرگش با آن زنده ساخت و در آن از هر نوع جنبده‌ای پراکند و جابه‌جایی بادها و ابرِ وا داشته شده میان آسمان و زمین، قطعاً نشانه‌هایی است برای گروهی که درک می‌کنند.
توضیح ترجمه
- «اختلاف» از ریشهٔ «خلف» به‌معنی «پشت سر هم آمدن» یا «پیاپی آمدن» است. کاربرد این واژه برای «تفاوت» نیز بر مبنای همین ریشه و به‌معنی «پشت سر هم بودن دو کیفیت جداگانه» است.
- «فُلک» به‌معنی «کشتی» از واژه‌هایی است که مفرد و جمع آن یکسان است و جمع بودنش از مؤنث شدنش فهمیده می‌شود.
- «تصریف» به‌معنی «دگرگونی و جابه‌جایی» است.
- «تسخیر» از ریشهٔ «سخر» است و مفهوم لغوی این ماده «چیزی یا کسی را همراه با ذلت و تحقیر به حالت و کاری مجبور کردن» است که در فارسی به آن «وا داشتن به کاری» می‌گویند.