ترجمهٔ آیهٔ ۹۹ سورهٔ انعام
وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ نَبَاتَ كُلِّ شَىْءٍۢ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًۭا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّۭا مُّتَرَاكِبًۭا وَمِنَ ٱلنَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌۭ دَانِيَةٌۭ وَجَنَّٰتٍۢ مِّنْ أَعْنَابٍۢ وَٱلزَّيْتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُشْتَبِهًۭا وَغَيْرَ مُتَشَٰبِهٍ ۗ ٱنظُرُوٓا۟ إِلَىٰ ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثْمَرَ وَيَنْعِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكُمْ لَءَايَٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٩٩﴾
و اوست که از آسمان آبی فرو فرستاد؛ پس با آن رویش هر چیزی را بیرون آوردیم؛ و از آن سبزهای بیرون آوردیم که از آن دانههایی بر هم چیده بیرون میآوریم. و از درخت خرما که از سر بر آوردن شکوفهاش، خوشههایی پایینآمده است؛ و باغهایی از انگور را و زیتون و انار را که همانند و ناهمگوناند. هنگامی که به ثمر میرسد، به محصولش و به رسیدنش بنگرید؛ بیگمان در آن نشانههایی است برای گروهی که ایمان میآورند.
توضیح ترجمه
- «نبات» همانند کاربردش در آیهٔ ۳۷ سورهٔ آلعمران مصدر است و باید همانگونه ترجمه شود. اغلب مترجمان علاوه بر بیتوجهی به این نکته، بهجای «نبات کل شيء» این عبارت را با «کل نبات» اشتباه گرفته و مفهوم آیه را در گیاهان منحصر کردهاند؛ این در حالی است که تعبیر آیه رویش و رشد هر موجودی را شامل میشود.
- «متراکب» بهمعنی «متراکم» نیست، بلکه مفهوم آن «روی هم سوار شده» یا «پشت هم چیده شده» است که به حالت خوشهای بودن اشاره دارد.
- «طلع» مصدر و بهمعنی «آشکار شدن و بیرون زدن» است که دربارهٔ «سر بر آوردن شکوفه» نیز بهکار میرود.
- «قنوان» جمع «قنو» بهمعنی «آنچه جمع میشود» است که برای «میوههای جمعشده در درخت» نیز بهکار میرود و منظور از آن «خوشههای میوههایی مثل خرما و انگور» است.
- «دانیة» از مادهٔ «دني» بهمعنی «نزدیک بودن بر اثر پستی» است و برای «شاخه یا میوهٔ پایین آمده و در دسترس قرار گرفته» بهکار میرود.