ترجمهٔ آیهٔ ۵۰ سورهٔ انعام
قُل لَّآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ إِنِّى مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ ﴿٥٠﴾
بگو: «به شما نمی‌گویم: "گنجینه‌های خدا نزد من است"؛ و غیب نمی‌دانم؛ و به شما نمی‌گویم: "من فرشته‌ام". فقط چیزی را که به من وحی می‌شود، پیروی می‌کنم.» بگو: «آیا نابینا و بینا یکسانند؟ پس آیا نمی‌اندیشید؟
توضیح ترجمه
- همان‌گونه که قبلاً بیان شد، رایج‌ترین تعبیر این دوران دربارهٔ جهان غیب، «ماوراء» است که به امور پنهان از حواس و حقایق برتر از ماده اشاره دارد؛ ولی در این آیه با توجه به شیوهٔ کاربرد واژه بهتر است در ترجمه از خودش که در فارسی نیز به‌کار می‌رود استفاده شود.