ترجمهٔ آیهٔ ۶۱ سورهٔ آل عمران
فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا۟ نَدْعُ أَبْنَآءَنَا وَأَبْنَآءَكُمْ وَنِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَٰذِبِينَ ﴿٦١﴾
اما اگر پس از آنچه بهعنوان دانش برایت فراهم آمده است، کسی دربارهٔ آن با تو بحث کرد، بگو: «بیایید فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان و زنانتان و خودمان و خودتان را فرا بخوانیم، آنگاه زاری و دعا کنیم تا لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.
توضیح ترجمه
- توضیح معنای «حاجّ» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ بقره گذشت.
- با توجه به بیانیه بودن «من» مفهوم آن با تعبیر «بهعنوان» ترجمه شد.
- توضیح معنای «ابن» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۴ همین سوره گذشت.
- «ابتهال» در اصل بهمعنی «خالی کردن خود از تعلقات» است و برای «دعای همراه با تضرّع» بهکار میرود.
- «لعنت» بهمعنی «دور کردن از خیر و رحمت» است و خودش در فارسی کاربرد دارد.