ترجمهٔ آیهٔ ۹۶ سورهٔ بقره
وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ ٱلنَّاسِ عَلَىٰ حَيَوٰةٍۢ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ ۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍۢ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِۦ مِنَ ٱلْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾
و قطعاً آنها را از همهٔ مردم و از کسانی که شرک ورزیدند، حریص‌تر به نوعی زندگی خواهی یافت؛ یکی از آنها دوست دارد هزار سال به او عمر داده شود، در حالی که حتی اگر چنین عمری به او بدهند، دورکنندهٔ او از عذاب نخواهد بود؛ و خدا به آنچه انجام می‌دهند بیناست.
توضیح ترجمه
- اگرچه برای «حرص» معادل فارسی «آز» وجود دارد، ولی کاربرد خودش در فارسی بیشتر است.
- نکره آمدن «حیاة» حاوی نکتهٔ مهمی است؛ زیرا انتظار این بود که اینجا طبق روال عادی «الحیاة» بیاید. گویا این تعبیر برای تحقیر این زندگی است و می‌خواهد بگوید آنها حاضرند به هر نوع زندگی تن دهند.
- «ودد» به‌معنی «تمایل داشتن» و مرحله‌ای از «محبت» است. اگرچه این ماده برای «آرزو داشتن» نیز به‌کار می‌رود، ولی در تعابیر رایج فارسی برای همین مفهوم از «دوست داشتن» استفاده می‌شود که به معنای اصلی ماده نزدیک‌تر است.
- «لو» پس از «یودّ» مصدریه است و «یُعمَّر» فعل مجهول است و باید به همین صورت ترجمه شود.
- فاعل «ما هو بمزحزحه»، «أن یعمّر» است؛ یعنی خودِ عمر داده شدن، او را از عذاب دور نمی‌کند.