ترجمهٔ آیهٔ ۲۷۳ سورهٔ بقره
لِلْفُقَرَآءِ ٱلَّذِينَ أُحْصِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًۭا فِى ٱلْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ ٱلْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ ٱلتَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَٰهُمْ لَا يَسْـَٔلُونَ ٱلنَّاسَ إِلْحَافًۭا ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ ﴿٢٧٣﴾
برای نیازمندانی است که در راه خدا در تنگنا قرار گرفته‌اند و توان گام زدنی در زمین ندارند و کسی که نمی‌داند به‌خاطر خویشتن‌داری آنها را بی‌نیاز می‌پندارد. تو آنها را از چهره‌شان می‌شناسی؛ مصرّانه از مردم درخواست نمی‌کنند. و هر چیز برگزیده‌ای را انفاق کنید قطعاً خدا به آن داناست.
توضیح ترجمه
- «احصار» به‌معنی «در محدودیت و تنگنا قرار دادن» است.
- «ضرب» به‌معنی «زدن» است که برای زدن «دست»، «پا» و هر چیز دیگری به‌کار می‌رود و وقتی همراه با «في الأرض» بیاید به‌معنی «زدن پا بر زمین» یعنی «قدم زدن» و کنایه از حرکت و سفر در زمین است.
- «سیما» از مادهٔ «وسم» به‌معنی «مشخص کردن» یا «علامت گذاشتن برای آشکار کردن ویژگی باطنی» است که معمولاً برای چهره به‌کار می‌رود.
- «الحاف» از مادهٔ «لحف» به‌معنی «در بر گرفتن و احاطه کردن» است که به‌عنوان کنایه از به دست و پای افراد پیچیدن و اصرار کردن به‌کار می‌رود.