مادهٔ «لحف»
لِلْفُقَرَآءِ ٱلَّذِينَ أُحْصِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًۭا فِى ٱلْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ ٱلْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ ٱلتَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَٰهُمْ لَا يَسْـَٔلُونَ ٱلنَّاسَ إِلْحَافًۭا ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ
برای نیازمندانی است که در راه خدا در تنگنا قرار گرفتهاند و توان گام زدنی در زمین ندارند و کسی که نمیداند بهخاطر خویشتنداری آنها را بینیاز میپندارد. تو آنها را از چهرهشان میشناسی؛ مصرّانه از مردم درخواست نمیکنند. و هر چیز برگزیدهای را انفاق کنید قطعاً خدا به آن داناست.
«الحاف» از مادهٔ «لحف» بهمعنی «در بر گرفتن و احاطه کردن» است که بهعنوان کنایه از به دست و پای افراد پیچیدن و اصرار کردن بهکار میرود.