ترجمهٔ آیهٔ ۲۶۴ سورهٔ بقره
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُبْطِلُوا۟ صَدَقَٰتِكُم بِٱلْمَنِّ وَٱلْأَذَىٰ كَٱلَّذِى يُنفِقُ مَالَهُۥ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ ۖ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌۭ فَأَصَابَهُۥ وَابِلٌۭ فَتَرَكَهُۥ صَلْدًۭا ۖ لَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَىْءٍۢ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿٢٦٤﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید صدقه‌های خود را با به رخ کشیدن و آزار دادن از بین نبرید؛ همچون کسی که دارایی‌اش را برای نشان دادن به مردم انفاق می‌کند و به خدا و روز واپسین ایمان ندارد. پس داستان او به داستان تخته‌سنگ بسیار صافی می‌ماند که روی آن خاکی است و رگباری به آن زده و چیزی سخت و بدون رویش از آن بر جای گذاشته است. آنها به هیچ چیزی از آنچه به‌دست آورده بودند نمی‌رسند و خدا گروه حق‌پوشان را راهبری نمی‌کند.
توضیح ترجمه
- «صفوان» از ریشهٔ «صفو» به‌معنی «صاف و شفاف بودن» است و وزن «فعلان»، شدّت و سرشار بودن از این ویژگی را می‌رساند.
- مادهٔ «وبل» به‌معنی «شدّت سنگینی» است و دربارهٔ امور مختلفی از جمله باران به‌کار می‌رود. در فارسی به باران سنگین و شدید «رگبار» گفته می‌شود.
- «صلد» به‌معنی «سخت بودنی که اجازهٔ رویش نمی‌دهد» است.
- اگرچه «لایقدرون» به‌معنی «نمی‌توانند» است، ولی وقتی با «علی» به‌کار می‌رود بیانگر «ناتوانی از دست‌یابی و رسیدن به مقصودی خاص» است.