ترجمهٔ آیهٔ ۲۶۵ سورهٔ بقره
وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ وَتَثْبِيتًۭا مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۭ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌۭ فَـَٔاتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌۭ فَطَلٌّۭ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٢٦٥﴾
و داستان کسانی که دارایی‌های خود را در طلب خشنودی خدا و استحکام یافتن از جانب جان‌هایشان هزینه می‌کنند چون داستان باغی رشدیافته و حاصلخیز است که رگباری به آن زده و خوراکی‌هایش را دو چندان به بار آورده است؛ و حتی اگر رگباری به آن نزده باشد هم نَمی. و خدا به آنچه می‌کنید بیناست.
توضیح ترجمه
- «ربوة» به‌معنی «بر آمده و مستعد برای رویش» است و ترجمهٔ مشهور آن به «بلند و مرتفع» دقیق نیست.
- «طلّ» به‌معنی «تر و تازه» است که به «باران سبک در حد نم» هم اطلاق می‌شود. منظور آیه از چنین تشبیهی این است که انفاق خالصانه همچون باغی حاصلخیز است که اگر باران رحمت الهی بر آن ببارد موجب ثمردهی فراوانش می‌شود و حتی اگر چنین شرایطی فراهم نشود، باز هم همیشه تر و تازه و ثمربخش است.