ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۴۶ تا ۵۱ سورهٔ توبه

وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَٰكِن كَرِهَ اللَّهُ انبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ ﴿٤٦﴾
و اگر آهنگ بیرون آمدن داشتند، قطعاً برایش ساز و برگی فراهم می‌کردند؛ ولی خدا برانگیختگی آنان را خوش نداشت، لذا انگیزهٔ حرکت را از آنان گرفت و گفته شد: «با نشستگان بنشینید.»

همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۲۴ سورهٔ بقره بیان شد، «اِعداد» به‌معنی «آماده کردن» نیست.
«ثَبَّطَ» معنایی نزدیک به «ثبّت» یعنی «ثابت و بی‌حرکت نگه داشتن» دارد، ولی بیشتر برای جنبه‌های درونی به‌کار می‌رود؛ لذا موضوع «انگیزهٔ داخلی» در ترجمهٔ آن برجسته شد.

لَوْ خَرَجُوا فِيكُم مَّا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ﴿٤٧﴾
اگر در زمرهٔ شما بیرون می‌آمدند، جز درد سر چیزی به شما نمی‌افزودند و با آشوب‌طلبی شدید در میانتان به‌سرعت فساد می‌انگیختند. و در میان شما گوش‌سپردگانی دارند؛ و خدا ستمکاران را به‌خوبی می‌شناسد.

«خَبَال» به‌معنای «تباهی و ضعف و اختلال» است و با توجه به کاربردهایش می‌توان آن را معادل مفهوم «درد سر» در تعابیر رایج فارسی دانست.
«ایضاع» در اصل به‌معنی «مرکب یا چیزی را به‌سرعت حرکت دادن» است و برای «با شتاب فساد ایجاد کردن» نیز به‌کار رفته است.
«بغي» به‌معنای «طلب شدید و زیاده‌خواهی» است و جملهٔ «یبغونکم الفتنة» حالیه است.

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّىٰ جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ ﴿٤٨﴾
پیش از این نیز به‌شدت در پی آشوب بودند و موضوعات را برایت وارونه می‌ساختند، تا آنکه حق آمد و با آنکه آنها خوش نداشتند، فرمان خدا آشکار شد.

معنی «فتنه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ بقره بیان شد.

وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ ائْذَن لِّي وَلَا تَفْتِنِّي أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ ﴿٤٩﴾
و از جملهٔ آنان است آن که می‌گوید: «به من اجازه بده و مرا دچار آشوب مکن.» هان که به قعر آشوب درافتاده‌اند؛ و بی‌گمان، دوزخ حق‌پوشان را کاملاً در بر گرفته است.

با توجه به تکرار تأکید با لام، از تعبیر «کاملاً» استفاده شد.

إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا وَهُمْ فَرِحُونَ ﴿٥٠﴾
اگر خوبی‌ای به تو برسد، ناراحتشان می‌کند؛ و اگر مصیبتی به تو برسد، می‌گویند: «ما از قبل، تدابیر لازم را برای کار خود اتخاذ کرده‌ بودیم»، و درحالی‌که شادمان‌اند روی می‌گردانند.

توضیح معنای «حسنة» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۱ سورهٔ بقره بیان شد.

قُل لَّن يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿٥١﴾
بگو: «چیزی جز آنچه خدا برایمان مقرر کرده باشد به ما نخواهد رسید؛ او گردانندهٔ امور ماست»؛ و مؤمنان باید تنها بر خدا تکیه و اعتماد کنند.

توضیح معنای «ولي» در ترجمهٔ‌ آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ بقره بیان شد.
«کتب» به‌معنی «ثبت و مقرر کردن» است.

این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.

#ترجمه_گروهی_قرآن

@hamidhossaini