ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۳۱ تا ۱۳۶ سورهٔ نساء
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا ﴿۱۳۱﴾
و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست و البته به کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شد و به شما سفارش کردیم که پروای خدا را داشته باشید؛ و اگر حق‌پوشی کنید، پس به‌راستی آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست و خدا همواره بی‌نیازی ستوده است.
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا ﴿۱۳۲﴾
و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست و خدا به‌عنوان تکیه‌گاه بس است.
معنای مادهٔ «وکل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۲ سورهٔ آل‌عمران گذشت.
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِآخَرِينَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ قَدِيرًا ﴿۱۳۳﴾
اگر بخواهد ــ ای مردم ــ شما را می‌برد و دیگرانی را می‌آورد؛ و خدا همواره بر آن تواناست.
با توجه به نکره بودن «آخرین» لازم است «دیگران» نیز به‌صورت نکره بیان شود.
مَنْ كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ﴿۱۳۴﴾
هر کس پاداش دنیا را می‌خواهد، پس پاداش دنیا و سرای واپسین نزد خداست و خدا همواره شنوا و بیناست.
توضیح معنای «آخرة» در ترجمهٔ آیهٔ چهارم سورهٔ بقره بیان شد.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ﴿۱۳۵﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بپا خاستگانی کوشا برای برپایی نظام عادلانه و گواهانی برای خدا باشید، حتی اگر به زیان خودتان یا پدر و مادر و نزدیکان باشد. چه بی‌نیاز باشند چه فقیر، خدا که برای بر عهده گرفتن امورشان سزاوارتر است. پس هوس را پیروی نکنید که نمی‌گذارد عدالت بورزید. و اگر بپیچانید یا رویگردان شوید، به‌راستی خدا همواره به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.
«قوّام» صیغهٔ مبالغه از مادهٔ «قیام» به‌معنی «بپا خاستن، اقدام کردن و بر عهده گرفتن» است و وقتی همراه با «ب» به‌کار رود، به‌معنی «اقدام و تلاش جدی و فراوان برای برپایی چیزی» است.
«قسط» جامع معنای «عدل» و «نظم» است و علاوه بر عدالت، نوعی سامان‌بخشی را نیز در بر دارد.
«أولی» از مادهٔ «ولي» به‌معنی «سرپرستی و برعهده گرفتن امور» است.
برخلاف برداشت بسیاری از مفسران و مترجمان، «تعدلوا» و افعال مرتبط با آن، همه‌جا در قرآن به‌معنای «عدالت» به‌کار رفته است و نه «عدول کردن». ضمن اینکه «أن تعدلوا» همچون تعبیر «أن تقولوا» در آیهٔ ۱۹ سورهٔ مائده و ۱۷۲ سورهٔ اعراف بخشی از ترکیبی است که مفهوم غایت منفی را بیان می‌کند. یعنی همان‌گونه که این ترکیب در آن دو آیه معنای «أن تقولوا» را به «تا نتوانید بگویید» تبدیل کرده است، در اینجا نیز «أن تعدلوا» به‌معنی «تا عدالت نورزید» و منظور از آن، «که نتوانید عدالت بورزید» است.
توضیح معنای مادهٔ «لوي» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۸ سورهٔ آل‌عمران بیان شد. بر این اساس منظور از «پیچاندن» همان «پیچ و تاب دادن زبان» یا «زبان‌بازی» است.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا ﴿۱۳۶﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خدا و فرستادهٔ او و کتابی که بر فرستاده‌اش فرو فرستاد و کتابی که قبلاً فرو فرستاده بود ایمان آورید. و هر کس نسبت به خدا و فرشتگانش و کتاب‌هایش و فرستادگانش و روز واپسین حق‌پوشی کند، قطعاً به گمراهی دور و درازی دچار شده است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا ﴿۱۳۱﴾
و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست و البته به کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شد و به شما سفارش کردیم که پروای خدا را داشته باشید؛ و اگر حق‌پوشی کنید، پس به‌راستی آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست و خدا همواره بی‌نیازی ستوده است.
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا ﴿۱۳۲﴾
و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ خداست و خدا به‌عنوان تکیه‌گاه بس است.
معنای مادهٔ «وکل» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۲ سورهٔ آل‌عمران گذشت.
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِآخَرِينَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ قَدِيرًا ﴿۱۳۳﴾
اگر بخواهد ــ ای مردم ــ شما را می‌برد و دیگرانی را می‌آورد؛ و خدا همواره بر آن تواناست.
با توجه به نکره بودن «آخرین» لازم است «دیگران» نیز به‌صورت نکره بیان شود.
مَنْ كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ﴿۱۳۴﴾
هر کس پاداش دنیا را می‌خواهد، پس پاداش دنیا و سرای واپسین نزد خداست و خدا همواره شنوا و بیناست.
توضیح معنای «آخرة» در ترجمهٔ آیهٔ چهارم سورهٔ بقره بیان شد.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ﴿۱۳۵﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بپا خاستگانی کوشا برای برپایی نظام عادلانه و گواهانی برای خدا باشید، حتی اگر به زیان خودتان یا پدر و مادر و نزدیکان باشد. چه بی‌نیاز باشند چه فقیر، خدا که برای بر عهده گرفتن امورشان سزاوارتر است. پس هوس را پیروی نکنید که نمی‌گذارد عدالت بورزید. و اگر بپیچانید یا رویگردان شوید، به‌راستی خدا همواره به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.
«قوّام» صیغهٔ مبالغه از مادهٔ «قیام» به‌معنی «بپا خاستن، اقدام کردن و بر عهده گرفتن» است و وقتی همراه با «ب» به‌کار رود، به‌معنی «اقدام و تلاش جدی و فراوان برای برپایی چیزی» است.
«قسط» جامع معنای «عدل» و «نظم» است و علاوه بر عدالت، نوعی سامان‌بخشی را نیز در بر دارد.
«أولی» از مادهٔ «ولي» به‌معنی «سرپرستی و برعهده گرفتن امور» است.
برخلاف برداشت بسیاری از مفسران و مترجمان، «تعدلوا» و افعال مرتبط با آن، همه‌جا در قرآن به‌معنای «عدالت» به‌کار رفته است و نه «عدول کردن». ضمن اینکه «أن تعدلوا» همچون تعبیر «أن تقولوا» در آیهٔ ۱۹ سورهٔ مائده و ۱۷۲ سورهٔ اعراف بخشی از ترکیبی است که مفهوم غایت منفی را بیان می‌کند. یعنی همان‌گونه که این ترکیب در آن دو آیه معنای «أن تقولوا» را به «تا نتوانید بگویید» تبدیل کرده است، در اینجا نیز «أن تعدلوا» به‌معنی «تا عدالت نورزید» و منظور از آن، «که نتوانید عدالت بورزید» است.
توضیح معنای مادهٔ «لوي» در ترجمهٔ آیهٔ ۷۸ سورهٔ آل‌عمران بیان شد. بر این اساس منظور از «پیچاندن» همان «پیچ و تاب دادن زبان» یا «زبان‌بازی» است.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا ﴿۱۳۶﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خدا و فرستادهٔ او و کتابی که بر فرستاده‌اش فرو فرستاد و کتابی که قبلاً فرو فرستاده بود ایمان آورید. و هر کس نسبت به خدا و فرشتگانش و کتاب‌هایش و فرستادگانش و روز واپسین حق‌پوشی کند، قطعاً به گمراهی دور و درازی دچار شده است.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini