اصل و فرع دین اجبار ندارد

می‌گویند:

«لا اکراه في الدین» برای قبل از ورود به اسلام است و بعد از آن باید احکام دین را ولو با اجبار اجرا کرد.

این در حالی است که:

۱ـ «لا اکراه في‌ الدین» قید و شرطی ندارد و در ادامه می‌گوید هر کس باید خودش راه درست و غلط را انتخاب کند.
۲ـ شأن نزول آیه مربوط به کسانی است که قبلاً وارد اسلام شده بودند و برخی می‌خواستند به‌ زور آنها را نگه دارند.
۳ـ مهم‌تر از شأن نزول، آیات و روایات متعددی است که هر گونه اجبار در دینداری را نادرست و بی‌فایده می‌داند.
۴ـ تبعیت از احکام دین واجب و ترک کردن آگاهانهٔ آن گناه است؛ ولی کسی حق ندارد دیگران را به آن مجبور کند.
۵ـ نپذیرفتن اصل دین بسیار زشت‌تر از زیر پا گذاشتن احکام آن است؛ ولی هر دو از نظر اجباری نبودن یکسان‌اند.
۶ـ اجرا شدن قوانین اسلامی در جامعه بسیار مطلوب و مفید است، به‌شرط آنکه افکار عمومی با آن همراه باشد.
۷ـ قانون باید الزاماً اجرا شود؛ ولی قانونی خوب و کارآمد است که اکثریت جامعه بتواند آن را بپذیرد یا اصلاح کند.

بی‌توجهی به این نکات و توجیه اجبار دینی با پیش کشیدن موضوع اصل و فرع دین، بیش از آنکه نسل جدید را قانع کند، آنها را به سمت انکار اصل دین سوق خواهد داد.

@hamidhossaini