ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۸۶ تا ۱۹۰ سورهٔ آل‌عمران
لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ﴿۱۸۶﴾
قطعاً در زمینهٔ دارایی‌ها و جان‌هایتان آزمایش خواهید شد و قطعاً از کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شده است و از کسانی که شرک ورزیده‌اند آزار فراوانی خواهید شنید؛ ولی اگر شکیبایی و پروا کنید، به‌راستی آن از جنس ارادهٔ قاطع در کارهاست.
«عزم» به‌معنی «قصد جازم و قطعی» است و همه جا در قرآن به همین معنی به‌کار رفته و اضافه شدنش به «الامور» اضافهٔ لامیه و منظور از عبارت، «العزم للأمور» است.
«مِن» قبل از «عزم الأمور» برای بیان جنس است و بر همین اساس در ترجمه بازتاب پیدا کرده است.
توضیح معنای «امر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ ﴿۱۸۷﴾
و آن‌گاه که خدا از کسانی که به آنها کتاب داده شده است تعهد گرفت که حتماً حتماً آن را برای مردم بیان می‌کنید و کتمانش نمی‌کنید؛ ولی آن را پشت سرشان انداختند و به بهای اندکی فروختندش؛ و چه بد است آنچه می‌ستانند.
رایج‌ترین تعبیر فارسی دربارهٔ پیمان محکم گرفتن، «تعهد گرفتن» است.
با توجه به آمدن لام تأکید و نون تأکید در «لتبیّنّنه» بهتر است در ترجمهٔ آن نیز دو تأکید وجود داشته باشد.
توضیح معنای «نبذ» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۰ سورهٔ بقره گذشت.
واژهٔ «اشتراء» از اضداد است و هم به‌معنی «خریدن» و هم به‌معنی «فروختن» به‌کار می‌رود.
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۱۸۸﴾
هرگز مپندار کسانی را که به‌خاطر آنچه انجام داده‌اند شادی می‌کنند و دوست دارند به‌خاطر آنچه نکرده‌اند ستایش شوند، هرگز آنها را در جایگاه نجات از عذاب مپندار؛ و عذابی دردناک خواهند داشت.
باء در «بمفازة» به‌معنی «بودن در مکانی خاص» و «مفازة» اسم مکان از «فوز» است.
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۱۸۹﴾
و زمامداری آسمان‌ها و زمین تنها از آنِ خداست و خدا بر هر کاری تواناست.
مقدم شدن «لله» بر مبتدا بیانگر نوعی انحصار است.
«شيء» به‌معنی «چیز» است، ولی با توجه به سیاق و کاربردش در فارسی اینجا باید «کار» ترجمه شود.
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ ﴿۱۹۰﴾
به‌راستی در آفرینش آسمان‌ها و زمین و پیاپی آمدن شب و روز، نشانه‌هایی برای صاحب‌دلان است.
معنای «اختلاف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۴ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
معنای «اولي الألباب» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۹ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ﴿۱۸۶﴾
قطعاً در زمینهٔ دارایی‌ها و جان‌هایتان آزمایش خواهید شد و قطعاً از کسانی که پیش از شما به آنها کتاب داده شده است و از کسانی که شرک ورزیده‌اند آزار فراوانی خواهید شنید؛ ولی اگر شکیبایی و پروا کنید، به‌راستی آن از جنس ارادهٔ قاطع در کارهاست.
«عزم» به‌معنی «قصد جازم و قطعی» است و همه جا در قرآن به همین معنی به‌کار رفته و اضافه شدنش به «الامور» اضافهٔ لامیه و منظور از عبارت، «العزم للأمور» است.
«مِن» قبل از «عزم الأمور» برای بیان جنس است و بر همین اساس در ترجمه بازتاب پیدا کرده است.
توضیح معنای «امر» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ ﴿۱۸۷﴾
و آن‌گاه که خدا از کسانی که به آنها کتاب داده شده است تعهد گرفت که حتماً حتماً آن را برای مردم بیان می‌کنید و کتمانش نمی‌کنید؛ ولی آن را پشت سرشان انداختند و به بهای اندکی فروختندش؛ و چه بد است آنچه می‌ستانند.
رایج‌ترین تعبیر فارسی دربارهٔ پیمان محکم گرفتن، «تعهد گرفتن» است.
با توجه به آمدن لام تأکید و نون تأکید در «لتبیّنّنه» بهتر است در ترجمهٔ آن نیز دو تأکید وجود داشته باشد.
توضیح معنای «نبذ» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۰ سورهٔ بقره گذشت.
واژهٔ «اشتراء» از اضداد است و هم به‌معنی «خریدن» و هم به‌معنی «فروختن» به‌کار می‌رود.
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۱۸۸﴾
هرگز مپندار کسانی را که به‌خاطر آنچه انجام داده‌اند شادی می‌کنند و دوست دارند به‌خاطر آنچه نکرده‌اند ستایش شوند، هرگز آنها را در جایگاه نجات از عذاب مپندار؛ و عذابی دردناک خواهند داشت.
باء در «بمفازة» به‌معنی «بودن در مکانی خاص» و «مفازة» اسم مکان از «فوز» است.
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۱۸۹﴾
و زمامداری آسمان‌ها و زمین تنها از آنِ خداست و خدا بر هر کاری تواناست.
مقدم شدن «لله» بر مبتدا بیانگر نوعی انحصار است.
«شيء» به‌معنی «چیز» است، ولی با توجه به سیاق و کاربردش در فارسی اینجا باید «کار» ترجمه شود.
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ ﴿۱۹۰﴾
به‌راستی در آفرینش آسمان‌ها و زمین و پیاپی آمدن شب و روز، نشانه‌هایی برای صاحب‌دلان است.
معنای «اختلاف» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۴ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
معنای «اولي الألباب» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۹ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini