ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۲ سورهٔ اعراف
وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِىٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَآ ۛ أَن تَقُولُوا۟ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَٰفِلِينَ ﴿١٧٢﴾
و هنگامی که خداوندگارت از فرزندان آدم - از پشت آنها -، دودمانشان را بیرون آورد و آنان را بر خودشان گواه گرفت که «آیا خداوندگارتان نیستم؟» گفتند: «بله، گواهی دادیم»؛ تا مبادا روز قیامت بگویید: «ما از این غافل بودیم.
توضیح ترجمه
- توضیح معنای «ذریة» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۴ سورهٔ بقره بیان شد.