ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۰ سورهٔ اعراف
أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِ أَهْلِهَآ أَن لَّوْ نَشَآءُ أَصَبْنَٰهُم بِذُنُوبِهِمْ ۚ وَنَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿١٠٠﴾
آیا برای کسانی که زمین را پس از اهلش به ارث می‌برند، این نکته هدایت‌بخش نبود که اگر بخواهیم، به سبب گناهانشان با آنها برخورد می‌کنیم؟ و بر دل‌هاشان قالب می‌زنیم، آن‌گاه دیگر نمی‌شنوند.
توضیح ترجمه
- فاعل «یهد» جملهٔ «أن لو نشاء...» است که به تأویل مصدر می‌رود؛ ولی اغلب مترجمان به این نکته توجه نکرده و این جمله را مفعول هدایت در نظر گرفته و آیه را این‌گونه ترجمه کرده‌اند که وارثان زمین باید به این نکته هدایت شوند. این در حالی است که آیه می‌گوید این نکته باید آنها را هدایت کند.
- همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۰ سورهٔ آل‌عمران توضیح داده شد، «اصابة» به‌معنی «رسیدن و برخورد کامل» است؛ بنا بر این، تعابیری چون «گرفتار کردن» و مانند آن که اغلب مترجمان به‌کار برده‌اند دقیق نیست.
- در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۵ سورهٔ نساء توضیح داده شد که «طبع» به‌معنی «قالب زدن» است، ولی اغلب مترجمان آن را با «ختم» و «مهر زدن» یکسان گرفته‌اند.