ترجمهٔ آیهٔ ۱۴۵ سورهٔ انعام
قُل لَّآ أَجِدُ فِى مَآ أُوحِىَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍۢ يَطْعَمُهُۥٓ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًۭا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍۢ فَإِنَّهُۥ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ ٱللَّهِ بِهِۦ ۚ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍۢ وَلَا عَادٍۢ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٤٥﴾
بگو: «در آنچه بر من وحی شده است، چیزی را نمییابم که بر خورندهای که آن را بخورد حرام شده باشد، مگر اینکه مرداری باشد، یا خونی بیرون ریخته شده، یا گوشت خوک - که بهراستی پلید است -، یا آنچه از روی نابهکاری خونش برای غیر خدا ریخته شده باشد.» ولی اگر کسی - بدون اینکه زیادهخواه و تجاوزگر باشد - ناچار شود، قطعاً خداوندگارت آمرزنده و مهربان است.
توضیح ترجمه
- «سفح» نقطهٔ مقابل «حصن» است و در اصل برای جایی بهکار میرود که بندی گسسته شود و آبی بریزد. استفاده از این تعبیر برای اشاره به تفاوت خون باقیمانده در بدن با خونی است که هنگام ذبح بیرون میریزد.
- معنای «اهلال» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۳ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
- معنای «فسق» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ بقره بیان شد.