ترجمهٔ آیهٔ ۱۴۶ سورهٔ انعام
وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ حَرَّمْنَا كُلَّ ذِى ظُفُرٍۢ ۖ وَمِنَ ٱلْبَقَرِ وَٱلْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَآ إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَآ أَوِ ٱلْحَوَايَآ أَوْ مَا ٱخْتَلَطَ بِعَظْمٍۢ ۚ ذَٰلِكَ جَزَيْنَٰهُم بِبَغْيِهِمْ ۖ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ ﴿١٤٦﴾
و بر آنان که یهودی شدند، هر چنگالداری را حرام کردیم و از گاو و گوسفند، پیه‌هایشان را بر آنان حرام کردیم، مگر آنچه پشت‌هایشان یا اعضای داخلی حمل کند، یا آنچه با استخوان آمیخته شود. آن را مجازات زیاده‌خواهیشان قرار دادیم و ما قطعاً راستگوییم.
توضیح ترجمه
- «ظُفر» به‌معنی ناخن است، ولی وقتی برای حیوانات به‌کار می‌رود، به آن چنگال می‌گویند.
- «حوایا» جمع «حویّة» است که صرفاً به‌معنی روده نیست و امعاء و احشای داخلی را نیز شامل می‌شود.
- «بغي» به‌معنای «طلب شدید و زیاده‌خواهی» است.