ترجمهٔ آیهٔ ۴۱ سورهٔ آل عمران
قَالَ رَبِّ ٱجْعَل لِّىٓ ءَايَةًۭ ۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزًۭا ۗ وَٱذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًۭا وَسَبِّحْ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِبْكَٰرِ ﴿٤١﴾
گفت: «ای خداوندگار من، برایم نشانه‌ای قرار بده.» گفت: «نشانهٔ تو این است که سه روز جز به اشاره با مردم سخن نگویی و خداوندگارت را بسیار یاد کن و شامگاهان و بامدادان، پاک و منزّه بدان.
توضیح ترجمه
- «عشي» به‌معنی «ورود در تاریکی» و کنایه از «اوایل شب» است و «بکر» به‌معنی «در مرحلهٔ نخست بودن» است و «ابکار» یعنی «تازه کردن و وارد شدن به مرحلهٔ نخست» که کنایه از «ورود به ابتدای روز» است.