ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۴ سورهٔ آل عمران
لَقَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًۭا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا۟ مِن قَبْلُ لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿١٦٤﴾
قطعاً خدا بر مؤمنان منّت نهاد که فرستادهای از خودشان را در میانشان بر انگیخت که نشانههایش را بر آنان تلاوت میکند و ایشان را پاکی و رشد میدهد و به آنها کتاب و حکمت میآموزد، با اینکه پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند.
توضیح ترجمه
- توضیح مربوط به واژهٔ «تلاوت» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۴ سورهٔ بقره گذشت.
- «تزکیه» هم بهمعنی «پاک کردن» است و هم بهمعنی «رشد دادن».