ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۶ سورهٔ بقره
وَإِذَا قِيلَ لَهُ ٱتَّقِ ٱللَّهَ أَخَذَتْهُ ٱلْعِزَّةُ بِٱلْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُۥ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿٢٠٦﴾
و چون به او گفته شود: «از خدا پروا کن»، خودبرتربینی بر آمده از کوتاهی او را در بر می‌گیرد! پس دوزخ برای او بس است که قطعاً بد جایگاهی است.
توضیح ترجمه
- «عزت» نقطهٔ مقابل «ذلت» و به‌معنی «برتری» است و در اینجا با توجه به سیاق آیه به‌معنی «احساس عزت» به‌کار رفته است.
- «باء»در «بالاثم» برای سببیت است و منظور از عبارت این است که چنین افرادی کمبودها و کوتاهی‌های خود را با برتری‌جویی و غرور کاذب جبران می‌کنند.
- «مهد» و «مهاد» به‌معنی «محل آماده شده برای سکونت و استقرار» است.