ترجمهٔ آیهٔ ۲۰۰ سورهٔ بقره
فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَٰسِكَكُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًۭا ۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْءَاخِرَةِ مِنْ خَلَٰقٍۢ ﴿٢٠٠﴾
پس چون راه و رسم بندگی خود را به پایان رساندید، همانگونه که پدرانتان را یاد میکنید، یا بیش از آن، خدا را یاد کنید. و از میان مردم کسی است که میگوید: «ای خداوندگار ما، به ما در دنیا عطا کن» و در سرای واپسین هیچ دستاورد اخلاقی نخواهد داشت.
توضیح ترجمه
- توضیح معنی «مناسک» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۸ این سوره گذشت.
- توضیح معنای «خلاق» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۲ سورهٔ بقره گذشت.