ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۰ سورهٔ بقره
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَٱخْشَوْنِى وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِى عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٠﴾
و از هر جا که بیرون آمدی پس رویت را به‌سوی مسجد الحرام بگردان و هر جا که بودید پس رویتان را به‌سوی مسجد الحرام بگردانید تا مردم دلیلی بی‌پاسخ علیه شما نداشته باشند، مگر ستمگران از آنها که از آنان نترسید و از من بترسید و تا نعمتم را بر شما تمام کنم و باشد که راه یابید.
توضیح ترجمه
- «حجت» به‌معنی «دلیل و مدرکی که یکی از طرفین دعوا ارائه می‌دهد و طرف مقابل پاسخی برای آن ندارد» است.
- «خشیت» نوع خاصی از ترس شدید است که در برابر عظمت و مهابت چیزی به‌وجود می‌آید، اما «خوف» ترسی است که از نگرانی حاصل می‌شود. لذا در آیات قرآن، «خوف» را «بیم» و «خشیت» را بسته به شیوه کاربردش «ترس» یا خود «خشیت» ترجمه می‌کنیم.