ترجمهٔ آیهٔ ۱۲۹ سورهٔ بقره
رَبَّنَا وَٱبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًۭا مِّنْهُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٢٩﴾
ای خداوندگار ما، از ایشان در میانشان فرستاده‌ای را برانگیز تا نشانه‌هایت را بر آنها تلاوت کند و کتاب و حکمت را به آنها بیاموزد و آنها را پاکی و رشد دهد؛ به‌راستی تویی که عزتمند و فرزانه‌ای.
توضیح ترجمه
- توضیح مربوط به واژهٔ «تلاوت» در ترجمهٔ آیهٔ ۴۴ گذشت.
- «تزکیه» هم به‌معنی «پاک کردن» است و هم به‌معنی «رشد دادن».
- اگرچه می‌توان برای «عزت» و «حکمت» معادل‌هایی در نظر گرفت، ولی در زبان متداول فارسی همین واژه‌ها بیش از هر معادلی به‌کار می‌رود؛ ولی صفت «حکیم» برای خدا را «فرزانه» ترجمه می‌کنیم.