ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۰ سورهٔ بقره
وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَٰهِۦمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُۥ ۚ وَلَقَدِ ٱصْطَفَيْنَٰهُ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُۥ فِى ٱلْءَاخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١٣٠﴾
و چه کسی به آیین ابراهیم بی‌اعتنایی می‌کند مگر آن کس که خود را به بی‌خردی می‌افکند؟ در حالی که به‌راستی وی را در دنیا برگزیده‌ایم و قطعاً او در سرای واپسین از شایستگان خواهد بود.
توضیح ترجمه
- مادهٔ «رغب» اگر همراه با «عن» بیاید به‌معنی «بی‌اعتنایی و بی‌میلی» است.
- «سفاهت» در لغت به‌معنی «کم‌خردی» است و «سفه نفسه» برای کسی به‌کار می‌رود که «دست به کاری می‌زند که خود را به بی‌عقلی می‌کشاند».