ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱ تا ۵ سورهٔ توبه
بَرَاءَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿١﴾
اعلامی برای بیزاری از جانب خدا و فرستاده‌اش به مشرکانی که با آنان پیمان بسته‌اید.
معنای مادهٔ «برء» و تعبیر «برائت» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹ سورهٔ انعام بیان شد. با توجه به سیاق جمله که حالت اعلام دارد و واژهٔ «اذان» در آیهٔ سوم که به اینجا عطف شده است، از تعبیر «اعلامی» استفاده و نکره بودن «براءة» نیز از همین طریق بازتاب داده شد.
فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَأَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ ﴿٢﴾
پس چهار ماه در زمین بگردید و بدانید که شما ناتوان‌کنندهٔ خدا نخواهید بود و خدا حق‌پوشان را درمانده خواهد کرد.
توضیح معنای «مُعجِز» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۴ سورهٔ انعام بیان شد.
معنای «خزي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۵ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
وَأَذَانٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٣﴾
و اعلامی از جانب خدا و فرستاده‌اش به مردم در روز حج بزرگ که: «خدا و فرستاده‌اش از مشرکان بیزارند»؛ پس اگر توبه کنید، برایتان بهتر است، و اگر روی بگردانید بدانید که شما ناتوان‌کنندهٔ خدا نیستید؛ و کسانی را که حق‌پوشی کردند، به عذابی دردناک مژده بده.
اگر چه «أَذَانٌ» به «بَرَاءَةٌ» در آیهٔ اول عطف شده و درواقع، خبر مبتدای مؤخری چون «هذا» است، ولی با توجه به مقدر بودن آن در اصل عبارت، بهتر است در ترجمه نیز مقدر بماند.
اگرچه به‌صورت تحت‌اللفظی، «يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ» معادل «روز حج بزرگ‌تر» است؛ ولی در تعابیر رایج فارسی برای اشاره به یک روز مهم از «بزرگ» استفاده می‌شود.
إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿٤﴾
مگر کسانی از مشرکان که با آنان پیمان بسته‌اید و چیزی را در قبال شما کم نگذاشته‌اند و با هیچ‌کس بر ضد شما هم‌پشتیبان نشده‌اند؛ که پایبندی به پیمان آنها را تا پایان دورهٔ قراردادشان کامل کنید که به‌راستی خدا پرواپیشگان را دوست دارد.
با توجه به اینکه منظور از «مدّتهم» دورهٔ تعیین‌شده برای «عهد» است، با تعبیر «دورهٔ قرارداد» ترجمه شد.
فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿٥﴾
پس هنگامی که ماه‌های حرام سپری شد، مشرکان را هر کجا یافتید بکشید و بگیریدشان و محاصره‌شان کنید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید؛ ولی اگر توبه کردند و نماز را برپا داشتند و زکات دادند، راهشان را باز کنید که بی‌تردید خدا آمرزنده و مهربان است.
مادهٔ «سلخ» به‌معنی «کندن و کنار زدن چیزی که بر چیزی دیگر احاطه دارد» است و «انسلاخ» به‌معنی «کنار زده شدن» است که به آن «سپری شدن» نیز گفته می‌شود.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
بَرَاءَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿١﴾
اعلامی برای بیزاری از جانب خدا و فرستاده‌اش به مشرکانی که با آنان پیمان بسته‌اید.
معنای مادهٔ «برء» و تعبیر «برائت» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹ سورهٔ انعام بیان شد. با توجه به سیاق جمله که حالت اعلام دارد و واژهٔ «اذان» در آیهٔ سوم که به اینجا عطف شده است، از تعبیر «اعلامی» استفاده و نکره بودن «براءة» نیز از همین طریق بازتاب داده شد.
فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَأَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ ﴿٢﴾
پس چهار ماه در زمین بگردید و بدانید که شما ناتوان‌کنندهٔ خدا نخواهید بود و خدا حق‌پوشان را درمانده خواهد کرد.
توضیح معنای «مُعجِز» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۴ سورهٔ انعام بیان شد.
معنای «خزي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۵ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
وَأَذَانٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٣﴾
و اعلامی از جانب خدا و فرستاده‌اش به مردم در روز حج بزرگ که: «خدا و فرستاده‌اش از مشرکان بیزارند»؛ پس اگر توبه کنید، برایتان بهتر است، و اگر روی بگردانید بدانید که شما ناتوان‌کنندهٔ خدا نیستید؛ و کسانی را که حق‌پوشی کردند، به عذابی دردناک مژده بده.
اگر چه «أَذَانٌ» به «بَرَاءَةٌ» در آیهٔ اول عطف شده و درواقع، خبر مبتدای مؤخری چون «هذا» است، ولی با توجه به مقدر بودن آن در اصل عبارت، بهتر است در ترجمه نیز مقدر بماند.
اگرچه به‌صورت تحت‌اللفظی، «يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ» معادل «روز حج بزرگ‌تر» است؛ ولی در تعابیر رایج فارسی برای اشاره به یک روز مهم از «بزرگ» استفاده می‌شود.
إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿٤﴾
مگر کسانی از مشرکان که با آنان پیمان بسته‌اید و چیزی را در قبال شما کم نگذاشته‌اند و با هیچ‌کس بر ضد شما هم‌پشتیبان نشده‌اند؛ که پایبندی به پیمان آنها را تا پایان دورهٔ قراردادشان کامل کنید که به‌راستی خدا پرواپیشگان را دوست دارد.
با توجه به اینکه منظور از «مدّتهم» دورهٔ تعیین‌شده برای «عهد» است، با تعبیر «دورهٔ قرارداد» ترجمه شد.
فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿٥﴾
پس هنگامی که ماه‌های حرام سپری شد، مشرکان را هر کجا یافتید بکشید و بگیریدشان و محاصره‌شان کنید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید؛ ولی اگر توبه کردند و نماز را برپا داشتند و زکات دادند، راهشان را باز کنید که بی‌تردید خدا آمرزنده و مهربان است.
مادهٔ «سلخ» به‌معنی «کندن و کنار زدن چیزی که بر چیزی دیگر احاطه دارد» است و «انسلاخ» به‌معنی «کنار زده شدن» است که به آن «سپری شدن» نیز گفته می‌شود.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini