ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۲۲ تا ۲۸ سورهٔ اعراف
فَدَلّاهُما بِغُرورٍ فَلَمّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَت لَهُما سَوآتُهُما وَطَفِقا یَخصِفانِ عَلَیهِما مِن وَرَقِ الجَنَّةِ وَناداهُما رَبُّهُما أَلَم أَنهَکُما عَن تِلکُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُل لَکُما إِنَّ الشَّیطانَ لَکُما عَدُوٌّ مُبینٌ ﴿۲۲﴾
پس با فریبی آن دو را به سقوط کشانید؛ و همین که درخت را چشیدند، شرمگاه‌هایشان برایشان آشکار شد و شروع کردند به رفو کردن بر خود با برگ‌های بهشت و خداوندگارشان آنان را ندا داد: «مگر شما را از آن درخت باز نداشتم و به شما نگفتم که شیطان برای شما دشمنی آشکار است؟»
«دلّی» از ریشهٔ «دلي» یا «دلو» به معنای پایین فرستادن است. توضیح این واژه در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۸ سورهٔ بقره بیان شد.
«خصف» به معنای «چسباندن و وصل کردن چیزی در محل پارگی» است که به آن «رفو کردن» گفته می‌شود.
قالا رَبَّنا ظَلَمنا أَنفُسَنا وَإِن لَم تَغفِر لَنا وَتَرحَمنا لَنَکونَنَّ مِنَ الخاسِرینَ ﴿۲۳﴾
گفتند: «ای خداوندگار ما، ما بر خودمان ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و به ما رحم نکنی، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود.»
قالَ اهبِطوا بَعضُکُم لِبَعضٍ عَدُوٌّ وَلَکُم فِی الأَرضِ مُستَقَرٌّ وَمَتاعٌ إِلی حینٍ ﴿۲۴﴾
گفت: «فرو آیید در حالی که دشمن یکدیگرید؛ و در زمین تا مدتی اقامتگاه و بهره‌مندی خواهید داشت.»
معنای «هبوط» در ترجمهٔ آیهٔ ۳۶ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
قالَ فیها تَحیَونَ وَفیها تَموتونَ وَمِنها تُخرَجونَ ﴿۲۵﴾
گفت: «در آن زندگی می‌کنید و در آن می‌میرید و از آن بیرون آورده می‌شوید.»
فعل مضارع از «حیاة» به‌معنی «زنده بودن» است، ولی معمولاً از تعبیر «زندگی کردن» برای این مفهوم استفاده می‌شود.
یا بَنی آدَمَ قَد أَنزَلنا عَلَیکُم لِباساً یُواری سَوآتِکُم وَریشاً وَلِباسُ التَّقوی ذلِکَ خَیرٌ ذلِکَ مِن آیاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُم یَذَّکَّرونَ ﴿۲۶﴾
ای فرزندان آدم، ما بر شما لباسی که شرمگاه‌هایتان را بپوشاند و پَری فرو فرستادیم؛ و البته لباس پروا بهتر است؛ آن از نشانه‌های خداست؛ باشد که توجه کنند.
«ریش» در اصل به‌معنی «وسیلهٔ بالا رفتن» است و بر همین اساس برای «پر پرندگان» استفاده می‌شود. اغلب مترجمان و مفسران این واژه را در اینجا نوعی استعاره برای «لباس‌های فاخر و زینتی» در نظر گرفته و همان مفهوم را به‌عنوان معنای آیه ذکر کرده‌اند. ولی ضرورت وفاداری به الفاظ اقتضا می‌کند در ترجمه از همان تعبیری استفاده کنیم که در متن اصلی به‌کار گرفته شده است؛ به‌ویژه با توجه به این نکته که احتمال دارد استفاده از این تعبیر برای اشاره به مقاصدی دیگر همچون پرواز و رشد معنوی باشد.
توضیح معنای «متذکر شدن» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲۱ سورهٔ بقره بیان شد.
یا بَنی آدَمَ لا یَفتِنَنَّکُمُ الشَّیطانُ کَما أَخرَجَ أَبَوَیکُم مِنَ الجَنَّةِ یَنزِعُ عَنهُما لِباسَهُما لِیُرِیَهُما سَوآتِهِما إِنَّهُ یَراکُم هُوَ وَقَبیلُهُ مِن حَیثُ لا تَرَونَهُم إِنّا جَعَلنَا الشَّیاطینَ أَولِیاءَ لِلَّذینَ لا یُؤمِنونَ ﴿۲۷﴾
ای فرزندان آدم، شیطان شما را دچار آشفتگی نکند؛ همان‌گونه که پدر و مادرتان را از بهشت بیرون کرد، در حالی که لباسشان را کاملاً از تنشان در آورد تا شرمگاه‌هایشان را به آنان نشان دهد؛ به‌راستی او و همکارانش شما را از جایی می‌بینند که شما آنان را نمی‌بینید؛ ما شیاطین را گردانندهٔ امور کسانی قرار دادیم که ایمان نمی‌آورند.
معنی «فتنه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ بقره بیان شد.
«نزع» در اصل به‌معنای «کشیدن و کندن چیزی از جایگاهش» است که به آن «ریشه‌کن کردن» می‌گویند و وقتی دربارهٔ لباس به‌کار می‌رود به‌معنی «در آوردن کامل» است.
«قبیل» به‌معنی «گروه هم‌جهت و هماهنگ» است که در اینجا با توجه به سیاق می‌توان آن را «همکاران» ترجمه کرد.
وَإِذا فَعَلوا فاحِشَةً قالوا وَجَدنا عَلَیها آباءَنا وَاللَّهُ أَمَرَنا بِها قُل إِنَّ اللَّهَ لا یَأمُرُ بِالفَحشاءِ أَتَقولونَ عَلَی اللَّهِ ما لا تَعلَمونَ ﴿۲۸﴾
و هنگامی که کار زشت آشکاری انجام دهند گویند: «ما پدرانمان را بر آن یافتیم و خدا ما را به آن فرمان داده است.»؛ بگو: «بی‌تردید خدا به زشتی فرمان نمی‌دهد؛ آیا چیزی را که نمی‌دانید به خدا نسبت می‌دهید؟»
معنای «فحشاء» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۹ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
فَدَلّاهُما بِغُرورٍ فَلَمّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَت لَهُما سَوآتُهُما وَطَفِقا یَخصِفانِ عَلَیهِما مِن وَرَقِ الجَنَّةِ وَناداهُما رَبُّهُما أَلَم أَنهَکُما عَن تِلکُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُل لَکُما إِنَّ الشَّیطانَ لَکُما عَدُوٌّ مُبینٌ ﴿۲۲﴾
پس با فریبی آن دو را به سقوط کشانید؛ و همین که درخت را چشیدند، شرمگاه‌هایشان برایشان آشکار شد و شروع کردند به رفو کردن بر خود با برگ‌های بهشت و خداوندگارشان آنان را ندا داد: «مگر شما را از آن درخت باز نداشتم و به شما نگفتم که شیطان برای شما دشمنی آشکار است؟»
«دلّی» از ریشهٔ «دلي» یا «دلو» به معنای پایین فرستادن است. توضیح این واژه در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۸ سورهٔ بقره بیان شد.
«خصف» به معنای «چسباندن و وصل کردن چیزی در محل پارگی» است که به آن «رفو کردن» گفته می‌شود.
قالا رَبَّنا ظَلَمنا أَنفُسَنا وَإِن لَم تَغفِر لَنا وَتَرحَمنا لَنَکونَنَّ مِنَ الخاسِرینَ ﴿۲۳﴾
گفتند: «ای خداوندگار ما، ما بر خودمان ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و به ما رحم نکنی، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود.»
قالَ اهبِطوا بَعضُکُم لِبَعضٍ عَدُوٌّ وَلَکُم فِی الأَرضِ مُستَقَرٌّ وَمَتاعٌ إِلی حینٍ ﴿۲۴﴾
گفت: «فرو آیید در حالی که دشمن یکدیگرید؛ و در زمین تا مدتی اقامتگاه و بهره‌مندی خواهید داشت.»
معنای «هبوط» در ترجمهٔ آیهٔ ۳۶ سورهٔ بقره توضیح داده شد.
قالَ فیها تَحیَونَ وَفیها تَموتونَ وَمِنها تُخرَجونَ ﴿۲۵﴾
گفت: «در آن زندگی می‌کنید و در آن می‌میرید و از آن بیرون آورده می‌شوید.»
فعل مضارع از «حیاة» به‌معنی «زنده بودن» است، ولی معمولاً از تعبیر «زندگی کردن» برای این مفهوم استفاده می‌شود.
یا بَنی آدَمَ قَد أَنزَلنا عَلَیکُم لِباساً یُواری سَوآتِکُم وَریشاً وَلِباسُ التَّقوی ذلِکَ خَیرٌ ذلِکَ مِن آیاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُم یَذَّکَّرونَ ﴿۲۶﴾
ای فرزندان آدم، ما بر شما لباسی که شرمگاه‌هایتان را بپوشاند و پَری فرو فرستادیم؛ و البته لباس پروا بهتر است؛ آن از نشانه‌های خداست؛ باشد که توجه کنند.
«ریش» در اصل به‌معنی «وسیلهٔ بالا رفتن» است و بر همین اساس برای «پر پرندگان» استفاده می‌شود. اغلب مترجمان و مفسران این واژه را در اینجا نوعی استعاره برای «لباس‌های فاخر و زینتی» در نظر گرفته و همان مفهوم را به‌عنوان معنای آیه ذکر کرده‌اند. ولی ضرورت وفاداری به الفاظ اقتضا می‌کند در ترجمه از همان تعبیری استفاده کنیم که در متن اصلی به‌کار گرفته شده است؛ به‌ویژه با توجه به این نکته که احتمال دارد استفاده از این تعبیر برای اشاره به مقاصدی دیگر همچون پرواز و رشد معنوی باشد.
توضیح معنای «متذکر شدن» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۲۱ سورهٔ بقره بیان شد.
یا بَنی آدَمَ لا یَفتِنَنَّکُمُ الشَّیطانُ کَما أَخرَجَ أَبَوَیکُم مِنَ الجَنَّةِ یَنزِعُ عَنهُما لِباسَهُما لِیُرِیَهُما سَوآتِهِما إِنَّهُ یَراکُم هُوَ وَقَبیلُهُ مِن حَیثُ لا تَرَونَهُم إِنّا جَعَلنَا الشَّیاطینَ أَولِیاءَ لِلَّذینَ لا یُؤمِنونَ ﴿۲۷﴾
ای فرزندان آدم، شیطان شما را دچار آشفتگی نکند؛ همان‌گونه که پدر و مادرتان را از بهشت بیرون کرد، در حالی که لباسشان را کاملاً از تنشان در آورد تا شرمگاه‌هایشان را به آنان نشان دهد؛ به‌راستی او و همکارانش شما را از جایی می‌بینند که شما آنان را نمی‌بینید؛ ما شیاطین را گردانندهٔ امور کسانی قرار دادیم که ایمان نمی‌آورند.
معنی «فتنه» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ بقره بیان شد.
«نزع» در اصل به‌معنای «کشیدن و کندن چیزی از جایگاهش» است که به آن «ریشه‌کن کردن» می‌گویند و وقتی دربارهٔ لباس به‌کار می‌رود به‌معنی «در آوردن کامل» است.
«قبیل» به‌معنی «گروه هم‌جهت و هماهنگ» است که در اینجا با توجه به سیاق می‌توان آن را «همکاران» ترجمه کرد.
وَإِذا فَعَلوا فاحِشَةً قالوا وَجَدنا عَلَیها آباءَنا وَاللَّهُ أَمَرَنا بِها قُل إِنَّ اللَّهَ لا یَأمُرُ بِالفَحشاءِ أَتَقولونَ عَلَی اللَّهِ ما لا تَعلَمونَ ﴿۲۸﴾
و هنگامی که کار زشت آشکاری انجام دهند گویند: «ما پدرانمان را بر آن یافتیم و خدا ما را به آن فرمان داده است.»؛ بگو: «بی‌تردید خدا به زشتی فرمان نمی‌دهد؛ آیا چیزی را که نمی‌دانید به خدا نسبت می‌دهید؟»
معنای «فحشاء» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۶۹ سورهٔ بقره بیان شد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini