ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۲۸ تا ۳۲ سورهٔ آل‌عمران
لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ﴿۲۸﴾
مؤمنان نباید حق‌پوشان را به‌جای مؤمنان به‌عنوان گردانندهٔ امور خود برگزینند - و هر کس چنان کند، هیچ رابطه‌ای با خدا ندارد - مگر اینکه با نوعی تقیّه در برابر آنها از خود مراقبت کنید. و خدا شما را از خودش بر حذر می‌دارد. و سرانجام به‌سوی خداست.
«ولي» به‌معنی «کسی که تدبیر و رسیدگی به امور دیگری را بر عهده می‌گیرد و اراده‌اش در این امور اولویت دارد» است که در تعابیر رایج به چنین کسی «سرپرست» یا «گردانندهٔ امور» می‌گویند.
تعبیر «لیس من ... في شيء» که در آیهٔ ۱۵۷ سورهٔ انعام نیز به‌کار رفته، اصطلاحی است برای بیان «بیزاری و نداشتن هیچ‌گونه نسبت و رابطه».
قُلْ إِنْ تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۲۹﴾
بگو: «اگر آنچه را در سینه‌هایتان است پنهان کنید یا آشکارش سازید، خدا آن را می‌داند. و آنچه را در آسمان‌ها و آنچه را در زمین است می‌داند. و خدا بر هر کاری تواناست.
در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰ سورهٔ بقره دربارهٔ دلیل ترجمهٔ «شيء» به «کار» توضیح داده شد.
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ﴿۳۰﴾
روزی که هر کس آنچه خوبی کرده باشد را حاضر شده می‌یابد و آنچه بدی کرده باشد را نیز؛ و آرزو می‌کند ای کاش میان آنها و او فاصله‌ای دور بود. و خدا شما را از خودش بر حذر می‌دارد. و خدا با بندگان مهربان است.»
مادهٔ «ودد» در اصل به‌معنی «دوست داشتن» است و همان‌گونه که در فارسی تعبیر «دوست داشتن» برای بیان «آرزو» به‌کار می‌رود، در عربی نیز همین‌گونه است.
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۳۱﴾
بگو: «اگر خدا را دوست دارید مرا پیروی کنید تا خدا شما را دوست داشته باشد و گناهانتان را بیامرزد. و خدا آمرزنده و مهربان است.»
تعبیر «ان کنتم» که بارها در قرآن به‌کار رفته، با اینکه ماضی است، معنای گذشته نمی‌دهد و معمولاً مفهوم «اگر هستید» را بیان می‌کند.
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ﴿۳۲﴾
بگو: «از خدا و این فرستاده فرمان برید.» اما اگر پشت کردند و پی کار خود گرفتند که به‌راستی خدا حق پوشان را دوست ندارد.
«الرسول» به‌معنی «فرستاده» است و نه «پیامبر» و با توجه به داشتن الف و لام تعریف، منظور از آن، این فرستادهٔ خاص خداست.
توضیح معنای «تولّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ سورهٔ بقره گذشت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ﴿۲۸﴾
مؤمنان نباید حق‌پوشان را به‌جای مؤمنان به‌عنوان گردانندهٔ امور خود برگزینند - و هر کس چنان کند، هیچ رابطه‌ای با خدا ندارد - مگر اینکه با نوعی تقیّه در برابر آنها از خود مراقبت کنید. و خدا شما را از خودش بر حذر می‌دارد. و سرانجام به‌سوی خداست.
«ولي» به‌معنی «کسی که تدبیر و رسیدگی به امور دیگری را بر عهده می‌گیرد و اراده‌اش در این امور اولویت دارد» است که در تعابیر رایج به چنین کسی «سرپرست» یا «گردانندهٔ امور» می‌گویند.
تعبیر «لیس من ... في شيء» که در آیهٔ ۱۵۷ سورهٔ انعام نیز به‌کار رفته، اصطلاحی است برای بیان «بیزاری و نداشتن هیچ‌گونه نسبت و رابطه».
قُلْ إِنْ تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۲۹﴾
بگو: «اگر آنچه را در سینه‌هایتان است پنهان کنید یا آشکارش سازید، خدا آن را می‌داند. و آنچه را در آسمان‌ها و آنچه را در زمین است می‌داند. و خدا بر هر کاری تواناست.
در ترجمهٔ آیهٔ ۲۰ سورهٔ بقره دربارهٔ دلیل ترجمهٔ «شيء» به «کار» توضیح داده شد.
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ﴿۳۰﴾
روزی که هر کس آنچه خوبی کرده باشد را حاضر شده می‌یابد و آنچه بدی کرده باشد را نیز؛ و آرزو می‌کند ای کاش میان آنها و او فاصله‌ای دور بود. و خدا شما را از خودش بر حذر می‌دارد. و خدا با بندگان مهربان است.»
مادهٔ «ودد» در اصل به‌معنی «دوست داشتن» است و همان‌گونه که در فارسی تعبیر «دوست داشتن» برای بیان «آرزو» به‌کار می‌رود، در عربی نیز همین‌گونه است.
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۳۱﴾
بگو: «اگر خدا را دوست دارید مرا پیروی کنید تا خدا شما را دوست داشته باشد و گناهانتان را بیامرزد. و خدا آمرزنده و مهربان است.»
تعبیر «ان کنتم» که بارها در قرآن به‌کار رفته، با اینکه ماضی است، معنای گذشته نمی‌دهد و معمولاً مفهوم «اگر هستید» را بیان می‌کند.
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ﴿۳۲﴾
بگو: «از خدا و این فرستاده فرمان برید.» اما اگر پشت کردند و پی کار خود گرفتند که به‌راستی خدا حق پوشان را دوست ندارد.
«الرسول» به‌معنی «فرستاده» است و نه «پیامبر» و با توجه به داشتن الف و لام تعریف، منظور از آن، این فرستادهٔ خاص خداست.
توضیح معنای «تولّي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۳ سورهٔ بقره گذشت.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini