آیا محمد واقعاً فرستادهٔ خدا بوده است؟
4:19 بررسی ادعای پیامبر بودن محمد مستلزم نگاهی نقادانه به منابع تاریخی است. از آنجا که اغلب گزارش‌ها دربارهٔ وی توسط پیروان خودش و دهه‌ها پس از وفات او نگاشته شده‌اند، در قضاوتی بی‌طرفانه و بدون تعصب، نمی‌توان فضائل یا معجزاتی را که چنین منابعی نقل می‌کنند، به‌عنوان مبنای ارزیابی در نظر گرفت.
این چالش مخصوص اسلام نیست و اغلب ویژگی‌هایی که پیروان ادیان گوناگون برای پیامبران و رهبران خود بیان می‌کنند، فاقد مستنداتی مستقل و فرادینی است. لذا با آنکه احتمال درست بودن برخی از آنها وجود دارد، نباید تأثیر انگیزه‌های فرقه‌ای را در شاخ و برگ پیدا کردن برخی از این گزارش‌ها از نظر دور داشت.
در این شرایط ضمن احترام به باورهای پیروانی که بدون توجه به چنین احتمالاتی، حقانیت و تقدس پیشوایان خود را پذیرفته و بر همان اساس در مسیر تعالی و معنویت گام برداشته‌اند، باید برای اطمینان از درست و منطقی بودن انتخابمان، در جستجوی دلیلی باشیم که به‌صورت مستقل، این ادعای بزرگ را تأیید کند.
جالب اینجاست که قرآن با روشی منحصر به‌فرد، این نکته را در نظر داشته و ملاکی مستقل و قابل ارزیابی را برای تشخیص واقعی بودن ادعای الهی بودنش ارائه داده است. این کتاب به‌صراحت اعلام می‌کند هرگز کسی نمی‌تواند حتی یک سوره شبیه سوره‌هایش بیاورد و از همگان می‌خواهد مستقلاً این موضوع را بیازمایند.