مادهٔ «وفی»
۞ لَّيْسَ ٱلْبِرَّ أَن تُوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلْكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّۦنَ وَءَاتَى ٱلْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَٰهَدُوا۟ ۖ وَٱلصَّٰبِرِينَ فِى ٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلْبَأْسِ ۗ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ ۖ وَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُتَّقُونَ
نیکی به این نیست که روی خود را به سمت مشرق و مغرب بگردانید، بلکه نیکی این است که کسی به خدا و روز واپسین و فرشتگان و کتاب و پیامبران ایمان آورد و با وجود دوست داشتن مال، آن را به نزدیکان و یتیمان و بینوایان و در راه مانده و گدایان و به‌خاطر بردگان بدهد و نماز را برپا دارد و زکات را بپردازد و آنها که وقتی پیمانی می‌بندند به‌صورت کامل به پیمانشان عمل می‌کنند و شکیبایان در سختی و خسارت‌زدگی و هنگامهٔ کارزار؛ آنان کسانی‌اند که صداقت داشته‌اند و آنان‌اند که پرواپیشگان‌اند.
«الموفون» از مادهٔ «وفی» به‌معنی «کامل و تمام انجام دادن تعهدات» است.
۞ لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَىٰهُمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَلِأَنفُسِكُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ ٱللَّهِ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ
راهبری آنها بر عهدهٔ تو نیست، بلکه خدا هر کس را بخواهد راهبری می‌کند. و هر چیز برگزیده‌ای را انفاق کنید به سود خودتان است و انفاق نمی‌کنید مگر در طلب روی خدا و هر چیز برگزیده‌ای را انفاق کنید به‌صورت کامل به خودتان خواهد رسید و به شما ستم نمی‌شود.
فعل «توفّي» از مادهٔ «وفي» به‌معنی «کاری را به‌صورت تمام و کمال به‌انجام رساندن» بسته به کاربردش، «دادن»، «گرفتن»، «رسیدن» یا «انجام دادن» ترجمه می‌شود.
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسْتَنكَفُوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا
و اما کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دهند، پاداش‌هایشان را تمام و کمال به آنها خواهد داد و از افزون‌بخشی خود، افزون‌ترشان خواهد بخشید؛ اما کسانی که سر باز زنند و خواهان بزرگی شوند، به عذابی دردناک معذبشان خواهد کرد و جز خدا برای خود سرپرست و حمایت‌کننده‌ای نخواهند یافت.
مادهٔ «وفی» به‌معنی «کامل انجام دادن و ادای تمام تعهد یا کار» است.