مادهٔ «ملي»
وَلَا يَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ خَيْرٌۭ لِّأَنفُسِهِمْ ۚ إِنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ لِيَزْدَادُوٓا۟ إِثْمًۭا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ
و کسانی که حق‌پوشی کردند، مبادا اینکه به آنان مهلت می‌دهیم را برای خودشان بهتر بپندارند؛ جز این نیست که به آنها مهلت می‌دهیم تا کوتاهی آنها فزونی یابد؛ و عذابی خوارکننده دارند.
مادهٔ «ملي» به‌معنی «تأخیر انداختن و مهلت دادن» است.
وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ
و به آنان مهلت می‌دهم؛ که به‌راستی نیرنگم مستحکم است.
«أملي» از مادهٔ «ملي» به‌معنای «مهلت دادن» است.