مادهٔ «مسّ»
وَقَالُوا۟ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامًۭا مَّعْدُودَةًۭ ۚ قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ ٱللَّهِ عَهْدًۭا فَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ عَهْدَهُۥٓ ۖ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
و گفتند: «جز روزهایی انگشت‌شمار، هرگز آتش به ما نخواهد رسید.» بگو: «آیا نزد خدا پیمانی گرفته‌اید؟ که هرگز خدا پیمانش را پشت‌گوش نخواهد انداخت؛ یا چیزی را که نمی‌دانید به خدا نسبت می‌دهید؟
مادهٔ «مسّ» در عربی به‌معنی «لمس کردن، ملاقات کردن و مواجه کردن» است و با توجه به کاربردهای متنوع آن در قرآن، نزدیک‌ترین معادل آن را می‌توان «رسیدن» دانست.