مادهٔ «خلل»
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا بَيْعٌۭ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌۭ وَلَا شَفَٰعَةٌۭ ۗ وَٱلْكَٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
ای کسانی که ایمان آوردهاید، از آنچه به شما روزی دادیم انفاق کنید، پیش از آنکه روزی فرا رسد که نه داد و ستدی در آن باشد و نه دوستیِ صمیمانهای و نه اعمال نفوذی؛ و حقپوشان، همایشاناند ستمگران.
مادهٔ «خلل» در اصل بهمعنی «لابهلا» است و «خلیل» به «کسی که محبت او در لابهلای دل وجود دارد» گفته میشود که نزدیکترین تعبیر رایج برای آن «دوست صمیمی» است.