مادهٔ «جبر»
قَالُوا۟ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ فِيهَا قَوْمًۭا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا حَتَّىٰ يَخْرُجُوا۟ مِنْهَا فَإِن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَا فَإِنَّا دَٰخِلُونَ
گفتند: «ای موسی، به‌راستی در آنجا گروهی زورگو حضور دارند که تا از آن بیرون نروند ما هرگز واردش نخواهیم شد؛ ولی اگر از آنجا بیرون بروند، بلافاصله ما وارد می‌شویم.
«جبار» از مادهٔ «جبر» به‌معنی «تسلط و نفوذ قدرت» است. این صفت وقتی برای انسان‌ها به‌کار رود، بیانگر ویژگی منفی «زورگویی» و وقتی برای خدا به‌کار رود، از اسماء نیکو و بیانگر «تسلط و قدرت کامل» اوست.