ترجمهٔ آیهٔ ۲۲ سورهٔ اعراف
فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٍۢ ۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ ٱلْجَنَّةِ ۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيْطَٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٢٢﴾
پس با فریبی آن دو را به سقوط کشانید؛ و همین که درخت را چشیدند، شرمگاه‌هایشان برایشان آشکار شد و شروع کردند به رفو کردن بر خود با برگ‌های بهشت و خداوندگارشان آنان را ندا داد: «مگر شما را از آن درخت باز نداشتم و به شما نگفتم که شیطان برای شما دشمنی آشکار است؟
توضیح ترجمه
- «دلّی» از ریشهٔ «دلي» یا «دلو» به معنای پایین فرستادن است. توضیح این واژه در ترجمهٔ آیهٔ ۱۸۸ سورهٔ بقره بیان شد.
- «خصف» به معنای «چسباندن و وصل کردن چیزی در محل پارگی» است که به آن «رفو کردن» گفته می‌شود.