ترجمهٔ گروهی قرآن ۷. اعراف ۱۵۰

ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۰ سورهٔ اعراف

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَٰنَ أَسِفًۭا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿١٥٠﴾

و چون موسی خشمگین و اندوهگین به‌سوی قومش بازگشت، گفت: «پس از من چه بد برایم جانشینی کردید؛ آیا نسبت به فرمان خداوندگارتان شتابکاری کردید؟» و آن لوح‌ها را افکند و سر برادرش را، در حالی که به‌سوی خودش می‌کشیدش، گرفت. گفت: «ای پسر مادرم، به‌راستی این قوم مرا به زبونی کشاندند و نزدیک بود مرا بکشند؛ پس دشمن‌شادم مکن و مرا همراه گروه ستمکاران قرار مده.

متن عربی: پروژهٔ تنزیل (رسم عثمانی)، مطابق مجوز آن.