ترجمهٔ آیهٔ ۱ سورهٔ انعام
ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَجَعَلَ ٱلظُّلُمَٰتِ وَٱلنُّورَ ۖ ثُمَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ ﴿١﴾
همهٔ سپاس‌ها و ستایش‌ها از آنِ خدایی است که آسمان‌ها و زمین را آفرید و تاریکی‌ها و نور را قرار داد؛ با این حال کسانی که حق‌پوشی کرده‌اند، برای خداوندگارشان همتا قرار می‌دهند.
توضیح ترجمه
- نکات مربوط به معنای «الحمد» و «رب» در ترجمهٔ آیهٔ دوم سورهٔ حمد ذکر شد.
- «جعل» به‌معنی «قرار دادن چیزی در شرایطی خاص» است و نمی‌توان آن را معادل «پدید آوردن»، «ایجاد کردن» و مانند آن دانست.
- یکی از معانی و کاربردهای «ثمّ» بیان «شگفتی از نابه‌جا بودن کاری خاص» است که در تعابیر فارسی به‌صورت «آن‌وقت» یا «ولی باز» یا «با این حال» به‌کار می‌رود.
- مادهٔ «عدل» در اصل به‌معنی «همسان یا یکسان» است و برای موقعیت‌هایی چون «دادن جایگزین همسان با خسارت» یا «یکسان قرار دادن» یا «برخورد منصفانهٔ یکسان» به‌کار می‌رود. حرف جر «ب» در اینجا به‌معنی «با» و بیانگر چیزی است که «برای» او همسان قرار می‌دهند؛ اما در آیاتی چون ۱۵۹ و ۱۸۱ سورهٔ اعراف در «به یعدلون» به‌معنی «به‌سبب» است.