ترجمهٔ آیهٔ ۶۰ سورهٔ بقره
۞ وَإِذِ ٱسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ فَقُلْنَا ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنفَجَرَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ مِن رِّزْقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿٦٠﴾
و آن‌هنگام که موسی برای قومش در طلب آب بر آمد، پس گفتیم: «با عصایت به آن سنگ بزن.» که یک‌باره دوازده چشمه از آن جوشید؛ به‌گونه‌ای که هر گروهی از مردم آبشخور خود را می‌شناخت. از روزی خدا بخورید و بیاشامید، ولی تبهکارانه در زمین فساد نکنید.
توضیح ترجمه
- با توجه به معرفه بودن «الحجر» باید «آن سنگ» ترجمه شود.
- در معنای لغوی «انفجرت» علاوه بر جوشیدن و فوران کردن، یک‌باره بودن نیز لحاظ شده است.
- «لاتعثوا» به‌معنای «فساد نکنید» است و بیشتر دربارهٔ فسادهای نامحسوس به‌کار می‌رود و از آنجا که در کنارش تعبیر «مفسدین» آمده است باید علاوه بر خود فساد، تعبیری چون «تبهکارانه» نیز در ترجمه ذکر شود، ولی در اغلب ترجمه‌ها به این نکته توجه نشده است.