ترجمهٔ آیهٔ ۲۶۲ سورهٔ بقره
ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَآ أَنفَقُوا۟ مَنًّۭا وَلَآ أَذًۭى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٦٢﴾
کسانی که داراییهای خود را در راه خدا هزینه میکنند و در پی آنچه انفاق کردهاند، به رخ کشیدن و آزاری قرار نمیدهند، مزدشان نزد خداوندگارشان است و نه هیچ بیمی بر ایشان میرود و نه اندوهگین میشوند.
توضیح ترجمه
- «منّ» از ریشهٔ «منن» بهمعنی «دادن نعمتی مشخص و محدود» است و برای «ابراز و اعلام نعمت بهقصد بیان برتری و حق داشتن بر گردن طرف مقابل» نیز بهکار میرود که در تعابیر رایج فارسی به آن «به رخ کشیدن» میگویند.