ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۲ سورهٔ بقره
وَوَصَّىٰ بِهَآ إِبْرَٰهِۦمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَٰبَنِىَّ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰ لَكُمُ ٱلدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٣٢﴾
و ابراهیم فرزندانش را بدان سفارش کرد و یعقوب نیز، که ای فرزندان من، به‌راستی خدا برای شما دین را برگزیده است؛ پس مبادا جز در حالی که تسلیم‌اید بمیرید.
توضیح ترجمه
- از آنجا که فاعل «وصّی» ابراهیم است، محوریت آن حضرت باید در ترجمه لحاظ شود و یعقوب که به صورت جداگانه مطرح و به او عطف شده است، باید در همان حد نقش داشته باشد.
- برای نشان دادن معرفه بودن «دین» همین که به‌صورت «دینی» ترجمه نشود کافی است و با توجه به اینکه در آیه، تعابیری چون «هذا» نیامده است، نیازی به افزودن چیز دیگری در ترجمه نیست؛ به‌ویژه آنکه «دین» در قرآن به‌معنی «روش و مبنای درست و حساب‌شدهٔ زندگی» است.