ترجمهٔ آیهٔ ۱۱۴ سورهٔ بقره
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا ٱسْمُهُۥ وَسَعَىٰ فِى خَرَابِهَآ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَ ۚ لَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌۭ وَلَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿١١٤﴾
و چه کسی ستمکارتر از کسی است که نمیگذارد در مساجد الهی نام او برده شود و در راه ویرانی آنها تلاش میکند؟ چنین کسانی حق ندارند جز با بیمناکی وارد آنها شوند. آنان در این دنیا درماندگیای دارند و در سرای واپسین عذابی سترگ خواهند داشت.
توضیح ترجمه
- معنای «خزي» در ترجمهٔ آیهٔ ۸۵ همین سوره بیان شد. استفاده از تعبیر «درماندگیای» برای اشاره به نکره بودن این واژه است.