به فتوای دل

وابصة می‌گوید: نزد رسول خدا (ص) رفتم. فرمود: آمده‌ای از نیکی و گناه بپرسی؟! عرض کردم: آری. پس آن حضرت انگشتانش را جمع کرد و در حالی که به سینه‌ام می‌زد، سه بار فرمود:

اسْتَفْتِ قَلْبَكَ وَاسْتَفْتِ نَفْسَكَ.
از دلت استفتا کن و از خودت فتوا بخواه.

آن‌گاه فرمود:

الْبِرُّ مَا اطْمَأَنَّتْ إِلَيْهِ النَّفْسُ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي النَّفْسِ وَتَرَدَّدَ فِي الصَّدْرِ وَإِنْ أَفْتَاكَ النَّاسُ وَأَفْتَوْكَ.
نیکی همان چیزی است دل با آن آرام می‌گیرد و گناه همان چیزی است که دل را می‌آزارد و در سینه تردید ایجاد می‌کند؛ حالا مردم هر فتوایی می‌خواهند بدهند، بدهند.

مسند احمد، حدیث ۱۷۵۴۵

#حدیث

@hamidhossaini