ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۲۷۴ تا ۲۷۸ سورهٔ بقره
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿۲۷۴﴾
کسانی که دارایی‌های خود را شب و روز، پنهانی و آشکارا انفاق می‌کنند، مزدشان نزد خداوندگارشان است و نه هیچ بیمی بر آنها می‌رود و نه اندوهگین می‌شوند.
توضیح معنی و کاربرد واژهٔ «انفاق» پیش از این گذشت.
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَنْ جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهَى فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿۲۷۵﴾
کسانی که ربا می‌خورند بر نمی‌خیزند مگر چون برخاستن کسی که شیطان بر اثر تماس، او را دچار اختلال می‌کند. آن بدین‌خاطر است که گفتند: «به‌راستی جز این نیست که داد و ستد همچون رباست.» در حالی که خدا داد و ستد را حلال و ربا را حرام کرده است. پس هر کس را از جانب خداوندگارش پندی آید و دست بر دارد، آنچه گذشته از آنِ اوست و سر و کارش با خدا خواهد بود؛ اما کسی که تکرار کند، چنین کسانی اهل آتش‌اند و در آن جاودانه خواهند بود.
«ربا» از مادهٔ «ربو» به‌معنی «بر آمده و باد کرده» در اصل به‌معنی «افزایش مال» است و اصطلاحاً برای افزایشی به‌کار می‌رود که در ازای تلاش و تولید و آورده‌ای خاص به‌دست نمی‌آید بلکه با قرض دادن و دریافت مبلغی مازاد، دارایی ثروتمندان و فقر محرومان را بیشتر می‌کند.
«تخبّط» از مادهٔ «خبط» به‌معنی «ساقط شدن و از کار افتادن» است و اختلال و پریشانی عقلی و روانی از مصادیق آن به‌شمار می‌رود.
«انتهی» به‌معنی «تسلیم شدن در برابر نهی و انجام ندادن» است که به آن «دست بر داشتن» گفته می‌شود.
تعبیر «أمره الی الله» به این معناست که «تعیین تکلیفش به خدا واگذار می‌شود و خدا خودش باید در این باره حکم کند». در تعابیر رایج معمولاً برای این منظور از تعبیر «سر و کارش با خدا خواهد بود» استفاده می‌شود.
«من عاد» به‌معنی «کسی که باز گردد» و منظور از آن «بازگشتن به انجام دوبارهٔ یک کار» است که معمولاً به آن «تکرار کردن» می‌گویند.
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿۲۷۶﴾
خدا ربا را محو و صدقه‌ها را بر آمده می‌سازد و خدا هر کسی را که بسیار حق‌پوشی و کوتاهی می‌کند دوست ندارد.
«محق» به‌معنی «کم کردن تا حد از بین بردن» است.
«یربي» همچون «ربا» از ریشهٔ «ربو» است و این پیام را در بر دارد که افزایش و برکت حقیقی در صدقه است و نه ربا.
توضیح معنای «اثم» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۳ این سوره گذشت.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿۲۷۷﴾
قطعاً کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده و نماز را بر پا داشته و زکات را پرداخته‌اند، مزدشان نزد خداوندگارشان است و نه هیچ بیمی بر ایشان می‌رود و نه اندوهگین می‌شوند.
توضیح معادل «لهم أجرهم» در ترجمهٔ آیهٔ ۶۲ این سوره گذشت.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۲۷۸﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید پروای خدا را داشته باشید و اگر مؤمنید از آنچه به‌عنوان ربا باقی مانده است چشم‌پوشی کنید.
«ذروا» از مادهٔ «وذر» به‌معنی «ترک توجه و نظر» است که بستگی به کاربردش در جمله می‌توان آن را «ترک کردن»، «رها کردن» یا «چشم‌پوشی کردن» ترجمه کرد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿۲۷۴﴾
کسانی که دارایی‌های خود را شب و روز، پنهانی و آشکارا انفاق می‌کنند، مزدشان نزد خداوندگارشان است و نه هیچ بیمی بر آنها می‌رود و نه اندوهگین می‌شوند.
توضیح معنی و کاربرد واژهٔ «انفاق» پیش از این گذشت.
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَنْ جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهَى فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿۲۷۵﴾
کسانی که ربا می‌خورند بر نمی‌خیزند مگر چون برخاستن کسی که شیطان بر اثر تماس، او را دچار اختلال می‌کند. آن بدین‌خاطر است که گفتند: «به‌راستی جز این نیست که داد و ستد همچون رباست.» در حالی که خدا داد و ستد را حلال و ربا را حرام کرده است. پس هر کس را از جانب خداوندگارش پندی آید و دست بر دارد، آنچه گذشته از آنِ اوست و سر و کارش با خدا خواهد بود؛ اما کسی که تکرار کند، چنین کسانی اهل آتش‌اند و در آن جاودانه خواهند بود.
«ربا» از مادهٔ «ربو» به‌معنی «بر آمده و باد کرده» در اصل به‌معنی «افزایش مال» است و اصطلاحاً برای افزایشی به‌کار می‌رود که در ازای تلاش و تولید و آورده‌ای خاص به‌دست نمی‌آید بلکه با قرض دادن و دریافت مبلغی مازاد، دارایی ثروتمندان و فقر محرومان را بیشتر می‌کند.
«تخبّط» از مادهٔ «خبط» به‌معنی «ساقط شدن و از کار افتادن» است و اختلال و پریشانی عقلی و روانی از مصادیق آن به‌شمار می‌رود.
«انتهی» به‌معنی «تسلیم شدن در برابر نهی و انجام ندادن» است که به آن «دست بر داشتن» گفته می‌شود.
تعبیر «أمره الی الله» به این معناست که «تعیین تکلیفش به خدا واگذار می‌شود و خدا خودش باید در این باره حکم کند». در تعابیر رایج معمولاً برای این منظور از تعبیر «سر و کارش با خدا خواهد بود» استفاده می‌شود.
«من عاد» به‌معنی «کسی که باز گردد» و منظور از آن «بازگشتن به انجام دوبارهٔ یک کار» است که معمولاً به آن «تکرار کردن» می‌گویند.
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿۲۷۶﴾
خدا ربا را محو و صدقه‌ها را بر آمده می‌سازد و خدا هر کسی را که بسیار حق‌پوشی و کوتاهی می‌کند دوست ندارد.
«محق» به‌معنی «کم کردن تا حد از بین بردن» است.
«یربي» همچون «ربا» از ریشهٔ «ربو» است و این پیام را در بر دارد که افزایش و برکت حقیقی در صدقه است و نه ربا.
توضیح معنای «اثم» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۳ این سوره گذشت.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿۲۷۷﴾
قطعاً کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده و نماز را بر پا داشته و زکات را پرداخته‌اند، مزدشان نزد خداوندگارشان است و نه هیچ بیمی بر ایشان می‌رود و نه اندوهگین می‌شوند.
توضیح معادل «لهم أجرهم» در ترجمهٔ آیهٔ ۶۲ این سوره گذشت.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۲۷۸﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید پروای خدا را داشته باشید و اگر مؤمنید از آنچه به‌عنوان ربا باقی مانده است چشم‌پوشی کنید.
«ذروا» از مادهٔ «وذر» به‌معنی «ترک توجه و نظر» است که بستگی به کاربردش در جمله می‌توان آن را «ترک کردن»، «رها کردن» یا «چشم‌پوشی کردن» ترجمه کرد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini