انا لله و انا الیه راجعون
استاد رضا بابایی هم از میان ما رفت. انسانی آزاده و روشن‌ضمیر که رنج بیماری ماه‌های آخر عمر پربرکتش در برابر دردهایی که سال‌ها قلبش را می‌فشرد، چیزی به‌حساب نمی‌آمد. درد انسانیت، درد حقیقت، درد فرصت‌های تباه گشته، امیدهای بر باد رفته، فضیلت‌های فراموش شده و به قول خودش: درد زندگی.
در بیست سالی که به برکت فضای مجازی از نگاه پخته و دانش سفتهٔ او بهره می‌بردم و در گفتگوهایی عمومی و خصوصی که گاه به بحث‌هایی طولانی و نقدهایی علمی و پاسخ‌هایی چند باره می‌انجامید از او درس می‌گرفتم، جز حق‌جویی و خیرخواهی در او ندیدم و از منش او آموختم که با وجود اختلاف در نگاه‌ها و برداشت‌ها، حقیقت را باید با گفتگو و مدارا در جایی فراتر از مرزهای اعتقادی و خط‌کشی‌های فرقه‌ای جستجو کرد.
امروز که با خبر رها شدنش از شکنجه‌گاه دنیا مواجه شدم به صفحهٔ تلگرامش رفتم و با حسرت، پیام‌های سرشار از مهر و ادبش را مرور کردم. آخرین جمله را او نوشته و ضمن ابراز لطف فراوان مرا به خدای مهربان سپرده بود.
آری او با خدای بی‌نهایت مهربانی انس داشت که همواره رحمتش بر غضبش و ثوابش بر عقابش و نجات‌بخشی بندگانش بر سخت‌گیری و نکته‌سنجی سبقت می‌گیرد و اکنون که به دیدار همان خدای مهربان رفته، امید است مغفرت و رضوان الهی پذیرای روح آرامش‌یافته‌اش باشد.
استاد رضا بابایی هم از میان ما رفت. انسانی آزاده و روشن‌ضمیر که رنج بیماری ماه‌های آخر عمر پربرکتش در برابر دردهایی که سال‌ها قلبش را می‌فشرد، چیزی به‌حساب نمی‌آمد. درد انسانیت، درد حقیقت، درد فرصت‌های تباه گشته، امیدهای بر باد رفته، فضیلت‌های فراموش شده و به قول خودش: درد زندگی.
در بیست سالی که به برکت فضای مجازی از نگاه پخته و دانش سفتهٔ او بهره می‌بردم و در گفتگوهایی عمومی و خصوصی که گاه به بحث‌هایی طولانی و نقدهایی علمی و پاسخ‌هایی چند باره می‌انجامید از او درس می‌گرفتم، جز حق‌جویی و خیرخواهی در او ندیدم و از منش او آموختم که با وجود اختلاف در نگاه‌ها و برداشت‌ها، حقیقت را باید با گفتگو و مدارا در جایی فراتر از مرزهای اعتقادی و خط‌کشی‌های فرقه‌ای جستجو کرد.
امروز که با خبر رها شدنش از شکنجه‌گاه دنیا مواجه شدم به صفحهٔ تلگرامش رفتم و با حسرت، پیام‌های سرشار از مهر و ادبش را مرور کردم. آخرین جمله را او نوشته و ضمن ابراز لطف فراوان مرا به خدای مهربان سپرده بود.
آری او با خدای بی‌نهایت مهربانی انس داشت که همواره رحمتش بر غضبش و ثوابش بر عقابش و نجات‌بخشی بندگانش بر سخت‌گیری و نکته‌سنجی سبقت می‌گیرد و اکنون که به دیدار همان خدای مهربان رفته، امید است مغفرت و رضوان الهی پذیرای روح آرامش‌یافته‌اش باشد.