نگارنده این ادعای آنها را به کلی رد نمی کند، اما به این نکته اشارت میدهد که صرف بهبود یافتن عده ای از بیماران دلیلی بر صحت دعاوی شما نیست؛ بدان علت که بهبودی این بیماران در حقیقت چیزی است که در زبان علمی به آن " اثر پلاسیبو" گفته می شود، توضیح آن که بیماری هایی هستند که هنوز علم پزشکی برای درمان قطعی آنها دارویی نیافته است، اما با این حال پزشکان در مقام مداوای این بیماران داروهایی را به آنا بیماران تجویز می کنند که ارتباطی با درمان آن بیماری ندارد،(در پزشکی به این نوع از داروها اصطلاحاً دارو نما گفته میشود) اما بیمار که ازاین نکته غافل هست بر این گمان هست که آن دارو حقیقتاً باعث بهبودی او خواهد شد، و با این اعتقاد آن را مصرف میکند، شواهد علمی حاکی از آن است که حدود 30 درصد از بیماران با مصرف دارونماها، بهبود پیدا میکنند، در حقیقت اعتقاد روحی/ ذهنی بیمار به بهبودی با مصرف آن دارو، باعث بهبودی او شده است که به این اثر، "اثر پلاسیبو" میگویند. از همین رو در پزشکی مدرن زمانی یک دارو را، داروی مفید و مؤثر می دانند که در درمان بیش از 70 درصد از بیماران مؤثر واقع شود. بنابراین مدعیان و مروجین پزشکی اسلامی زمانی می توانند صحبت از کارآمدی نسخه های خود داشته باشند که بیش از 70 درصد مراجعین آنها بهبود یافته باشند.

پ.ن: بدعت آن است که چیزی که در دین نیست را به عنوان امر دینی، داخل در دین دانسته و آن را ترویج کنیم. به جرأت میتوان پزشکی اسلامی را (به شکلی که مدعیان امروزین آن ، آن را ترویج میکنند) بزرگترین بدعت در روزگار معاصر دانست که با ادعاهای واهی مروجین آن، هم به اعتبار دین ضربه وارد می شود و هم به سلامت مردم. از این رو بر اساس فرموده پیامبر اکرم (ص) که فرمودند: "هر گاه بدعت ها در امت من ظاهر شود بر عهده علماست که علم خود را آشکار سازند( و جلوی انحرافات را بگیرند) که درغیر آن صورت مشمول لعنت الهی خواهند شد. "
بر عهده تمامی عالمان راستین است که به روشنگری در مقابل این مدعیان جاهل بپردازند.

حسین سعادت، دانش آموخته حوزه علمیه قم

@hamidhossaini