آیا خدا با انسان سخن گفته و برای ما پیامی فرستاده است؟

بر اساس آنچه گذشت دانستیم تکیه‌گاه و خالق هستی، موجودی مشخص و جدا از مخلوقاتش نیست؛ بلکه او حقیقت نامحدودی است که در درون تک‌تک ذرات جهان، حضور و جریان دارد و همهٔ فرایندها و فعل و انفعالاتی که در اجزای خرد و کلان هستی رخ می‌دهد، با لطف و هستی‌بخشی اوست.

این نگاه متفاوت و دقیق به ما کمک می‌کند تا در برخورد با پرسش مهمی که دربارهٔ امکان و چگونگی سخن گفتن خدا با انسان مطرح می‌شود، از موانعی که دخالت او در مخلوقات را عجیب و نامعقول جلوه می‌داد عبور کنیم و جهتگیری و برنامه‌ٔ‌ در نظر گرفته‌شده برای هر موجود را پیامی از سوی خدا بدانیم.

با دقت در قوانین و سنت‌های جهان و آنچه در طبع جمادات، غریزهٔ حیوانات و ساختار وجودی آدمی موجب راه‌یابی، بقا و تکامل آنها می‌شود به این نتیجه می‌رسیم که چنین ویژگی‌هایی بر اساس شعوری مرموز از درون هستی به این موجودات بخشیده می‌شود و ما همین عامل ناشناخته را خدا می‌نامیم.

از این منظر، گرایش‌ها و احساسات متعالی انسان و ارزش‌هایی چون حقیقت‌جویی، انصاف و عدالت که همگان با هر نژاد و سلیقه و مرامی آن را در درون خود می‌یابند و بدون احساس نیاز به هیچ دلیلی محترمش می‌شمرند نیز سخن و پیام خداست و اعتبار و ضمانتش را از همین پشتوانهٔ محکم به‌دست می‌آورد.

معرفی مجموعهٔ «اسلام، چرا و چگونه؟» https://youtu.be/OlQdf_WBBTk