مادهٔ «وثاقت»
لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِٱلطَّٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَا ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
هیچ اجباری در دین نیست؛ راه خوب و بد بهروشنی از هم مشخص شده است. پس هر کس به جلوهگاه گردنکشی و برتریجویی بیاعتنایی کند و به خدا ایمان آورد، قطعاً با مطمئنترین دستگیره - که گسستنی ندارد - خود را نگه داشته است؛ و خدا شنوا و داناست.
«وثقی» مؤنث «أوثق» افعل تفضیل از مادهٔ «وثاقت» و بهمعنی «مطمئنتر» یا «مطمئنترین» است.