مادهٔ «مسک»

توضیح در ترجمهٔ سوره بقره ۲۵۶

لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِٱلطَّٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَا ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

هیچ اجباری در دین نیست؛ راه خوب و بد به‌روشنی از هم مشخص شده است. پس هر کس به جلوه‌گاه گردن‌کشی و برتری‌جویی بی‌اعتنایی کند و به خدا ایمان آورد، قطعاً با مطمئن‌ترین دستگیره - که گسستنی ندارد - خود را نگه داشته است؛ و خدا شنوا و داناست.

مادهٔ «مسک» به‌معنی «حفظ و نگه داشتن» است و «استمساک» یعنی «طلب حفظ کردن» که در تعابیر رایج به آن می‌گویند: «خود را با چیزی نگه داشتن».

توضیح در ترجمهٔ سوره اعراف ۱۷۰

وَٱلَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِٱلْكِتَٰبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُصْلِحِينَ

و کسانی که کتاب را نگهداری می‌کنند و نماز را برپا می‌دارند، ما پاداش اصلاح‌کنندگان را تباه نمی‌کنیم.

مادهٔ «مسک» به‌معنی «حفظ و نگه داشتن» است و «تمسیک» یعنی «چیزی را نگهداری کردن» و «استمساک» که در آیهٔ ۲۵۶ سورهٔ بقره به‌کار رفته بود یعنی «خود را با چیزی نگه داشتن». اغلب مترجمان با استفاده از تعابیری چون «تمسک می‌جویند» یا «چنگ می‌زنند»، به‌جای «یمسّکون» واژهٔ «یتمسّکون» را ترجمه کرده‌اند.